Bana bir aşk borçlusun.
Adam genç kadına seslendi: -Bana gözyaşı borcun var! Genç kadın sordu: -Nasıl öderim? Adam gözlerini kırptı: -Haydi gülümse! Gülümsedi genç kadın. Adam, cebinden mendilini çıkarıp, borcunu sildi. Ve mendilini özenle katlayıp, yine kalbinin üzerindeki iç cebine koydu. Bir demet mor sümbül vardı kadının elinde. İkisi de bahar kokuyordu... Biri ilkbahar, diğeri güz. Adam, seslendi yine: -Bana mutluluk borcun var! Genç kadın, biraz mahcup, biraz şaşkın sordu: -Nasıl ödeyebilirim? Heyecanlandı adam: -Haydi yat dizlerime! Genç kadın bir kedi uysallığında, yattı dizlerine usulca. Adam, şefkatle saçlarını taramaya başladı kadının. Saçları, güneşe ve yağmurlara hasret hiç yaşanmamış baharlara benziyordu. Çaresizliğini ördü sıra sıra. Sonra saçının her teline, mutluluğun çığlıklarını bağladı adam.Yetmedi, gizli düğüm attı.. Ağladı. Hava kararmak üzereydi. Dışarıda yağmur yağıyordu delice. Adam, sürekli borç defterlerini kurcalıyordu. Genç kadının gözlerinin içine baktı: -Bana yürek borcun var! Borcunun farkındaydı sanki genç kadın. Şaşırmadı; -Bu borcumu nasıl ödeyebilirim? Adam kollarını uzattı: -Haydi tut ellerimi! Sümbül kokusu sinmiş ellerini uzattı genç kadın. Elleri öyle sıcaktı ki, eriyiverdi bütün borcu avuçlarının içinde. Genç kadın gitmek üzereydi. Adam son kez seslendi: -Bana can borcun var. Kadın irkildi: -Can mı? Sigarasından derin bir nefes çekti adam: -Evet. Can borcun var. Sensizlik öldürüyor beni! Hoşuna gitti sözler kadının: -Peki, bu borcumu nasıl tahsil etmeyi düşünüyorsun? Adam, biraz daha yaklaştı: -Yum gözlerini! Hiç tereddüt etmeden yumdu gözlerini. Adam da yumdu gözlerini, masumca bir öpücük kondurdu kadının titreyen dudaklarına. -Bu ne şimdi yaptığın? diyerek çattı kaşlarını kadın... Adam, pişmanlıkla, memnunluk arasında gidip geldi. Kekeledi: -Hayat
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Bazen sadece bir kuru yaprak olmak isterdim. Mevsimim geldiğinde kaybolup gitmek ve sonra yeniden doğmak. Hayatın içinde koşmaktan yorulduğum anlarda:
geldiğinde dinlenme vakti, sıcak bir sığınak ararım. Sadece yorgunluğumu sormadan gözlerimden anlasın isterim, haddini geçik bir yorgunluk benimki.
Soluklanmadan saatlerce koşmak zorunda kalırsın ya bazı zaman dermanı kalmaz titrer dizlerin o hissin farkına varmadan anlamazsın ya hani artık dinlenmen
nefes alman gerektiğini. İşte tam olarak aslında halim bu daha fazla süslü cümlelere gerek yok.
Bazen arkana bile bakmadan gitmek istersin. Öyle her şeyi bırakmana falan da gerek yok. Anıları bırakabilsen yeter.
EDİP CANSEVER
Sevmek dedim.
Yoluna ölmek dedi.
Yol dedim.
Alıp başını gitmek dedi.
Gitmek dedim.
Bir Ahh çekip dostlardan ayrılmak dedi.
Dost dedim.
Durdu bana baktı, dost diye mırıldandı.
Yüreğime nasıl koysam bilemediğim dedi.
Yürek dedim.
Dünyaları içine sığdıramadığım dedi.
Dünya dedim.
Hayatın bir yüzü dedi.
Yüz dedim.
Ardında ne gizli bilemediğim dedi.
Giz dedim.
Hep çözmeye çalıştığım dedi.
Çalışmak dedim.
Bitmeyecek öykü dedi.
Öykü dedim.
Binlercesini içimde gizliyorum dedi.
Gizlemek dedim.
İşte, her şeyin bitimi dedi.
Sevda dedim.
Ellerimde bir çiçekle
Peşinden koştuğum dedi.
Koşmak dedim.
Hayat, bir maraton dedi.
Hayat dedim.
Öyle kısa ki! dedi.
İmkansızlıkları yaşamak mıdır sevmek,
Yoksa, severken imkansız mıdır yaşayabilmek
Zor mudur gözlerine bakarken sevgiyi görmek
Yoksa sevgi midir gözlerindeki tek gerçek?
Kolay mıdır bir anda vazgeçip gitmek,
Yoksa gitmekten vazgeçip,sevmek mi gerek?
~Özdemir Asaf💜