“Yaşadığımız an şimdilerden ibaretti. Yaşanır ve biterdi. Uzatamaz veya kısaltamazdık. Geriye ya da işeriye taşıyamazdık. Bu kadar değerli bir şimdiyi gelecek kaygılarıyla ya da geçmişin pişmanlıklarıyla doldurmaya gerek var mıydı?”
Evet, güneş yarın yeniden doğacaktı, sonraki gün ve bir sonraki gün de… Ben de mutluymuşum gibi yapmaya, her şey yolundaymış gibi davranmaya devam edecektim, tıpkı çarkında dönüp duran hamster gibi.