23. SONE
Sahneye eksik ezberle çıkan bir oyuncunun
Korkuya kapılıp da oynamayı beceremeyişi gibi,
Ya da öfkenin baştan ayağa esir aldığı ruhun
Güçle dolup taşarken birden zayıf düşmesi gibi,
Ben de kapıldığım korku ve güvensizlikten
Unuttum söze dökmeyi aşkın o kusursuz törenini, Kendi gücünün ağırlığı altında ezildiğinden
Aşkım azalıyormuş gibi gösterdi belki de kendini. Öyleyse kitaplarım dile getirsin en güzel sözleri,
Bu aşka karşılık vermen için yalvarıp yakarsınlar. Onlar olsun konuşan kalbimin lal kâhinleri,
Dilim onların yanında kifayetsiz kalıp susar. Okumayı öğren sessiz aşkın yazdıklarını,
Gözlerle duyar insan aşkın duru aklını.