Gizem
@gizemarsln
İnsan; evrende gövdesi kadar değil, yüreği kadar yer kaplar.
Yaşar Kemal
Nedense popüler kitaplardan, filmlerden, dizilerden uzak dururum hep. Özellikle de bir anda parlayan ve binlerce satan kitaplardan. Herkesin beğenip ilgi duyması mı beni uzak tutan yoksa abartıldığı düşüncesi mi bilemiyorum ama garip bir şekilde kitap unutulmaya başladığında bana çekici gelmeye başlıyor, hemen alıp okuyorum . "Pembe Fili Düşünme" de bu kitaplardan biri. Önce eline her kalem alanın yazdığı kişisel gelişim kitaplarından olduğunu zannederek başladım kitaba fakat ilerledikçe klasik kişisel gelişim kitaplarının yanından bile geçmediğini fark ettim. Yazar Zeynep Selvili Çarmıklı'nın kendisi de zaten kitabını kişisel gelişim kitabı olarak adlandırmıyor. Adlandırsa bile böyle bir kitabı bir psikoloğun yazmış olması beni memnun eder. Malum magazin dünyası bile kişisel gelişim adı altında zırvalıyor şu sıralar.
"Pembe Fili Düşünme" yazarın panikatak krizleri ve yaşam deneyimleriyle başlayıp "bilinçli farkındalık" doğrultusunda ilerliyor. Çok dolu dolu ve ilgi çekici bir kitap mı? Pek değil bana göre fakat bilinçli farkındalığa dair temel düzeyde güzel bilgiler içeriyor. Ayrıca yazarın kendi yaşam deneyimleri üzerinden ilerlemesi de kitabı akıcı hale getiriyor. Bazı noktalarda durup "Evet ya, gerçekten böyle yapmamak gerek." deyip sonrasında "E bunu zaten biliyoruz, uygulamaya dökemiyoruz sorun orada." derken buluyorsunuz kendinizi. Ben çok etkilendiğimi söyleyemeyeceğim ama eminim ki benzer yaşantılara sahip çoğu kişiye ışık olmuş, onlarda bir miktar da olsa farkındalık yaratmıştır. Bu doğrultuda fayda sağlamak isteyenler okuyabilir. Yazar, bir de bilinçli farkındalık hakkında daha fazla okumak isteyen kişiler için güzel bir kitap öneri listesi de hazırlamış. Bu, biz alandaşları çok mutlu eder . Şimdiden bilinçli farkındalık hakkında daha fazla okuma isteği
Aylardır elimde dolaşan bir kitap "İnsan Olmak". Sindire sindire okumak istediğim, bitmesini istemediğim bir kitap oldu çünkü. Öncelikle şunu söylemeliyim ki başlangıçta bir kişisel gelişim kitabı görünümü veriyor (Kişisel gelişim kitaplarına oldukça önyargılıyım) fakat bu kitap kesinlikle bir kişisel gelişim kitabı olarak değerlendirilemez. Deneyimli bir psikiyatrist tarafından kaleme alınan "İnsan Olmak"ta hayatın içinden ve pek tabi psikolojik birçok konu ele alınıyor. Kendinizi, çevrenizi ve dünyayı anlamlandırmanıza yardımcı olacak pek çok noktaya değiniyor Engin Gençtan. Hayatında ve çevresinde bir şeyleri sorgulamaya meraklı veya psikolojiye ilgisi olan herkese bu kitabı öneriyorum. Fakat bana kalırsa bir çırpıda okuyup bitirmeyin; sindire sindire, gerekirse bölümleri tekrar tekrar okuyun ki okuduklarınız hayatınızda yer edinebilsin.
Keyifli okumalar.
Bir fare ve bir moron...
Charlie çok düşük IQ ile doğmuş ve yetişkinliğinde de çok düşük zeka puanına sahip olan biri. Algernon ise bilim adamlarının yenilikçi ve başarılı olduğu taktirde büyük ses getirecek zeka deneylerinin denek faresi. Bilim adamları fare üzerinde başarılı olan zeka artırma ameliyatını tüm dünyaya duyurabilmek için bir insan üzerinde de denemeyi istiyorlar. Bu deneyin adayı da tabi ki Charlie... Algernon'un geçtiği süreçlerden Charlie de geçiriliyor, ameliyat ediliyor. Charlie çok büyük bir gelişme göstererek normal insan zekasının bile üzerinde performans göstermeye başlıyor. Ta ki denek faremiz olan Algernon'da ani bir gerileme başlayana kadar. Charlie'de de aynı gerileme olup olmayacağı üzerine kurulu aslında kitap. Bu süreçte Charlie'nin yaşantılarına şahit olmak gerçekten çok ilginçti. Dünyada çok ses getirmiş bir kitap "Algernon'a Çiçekler". Okunmalı.
Nasıl başlanır, ne denir gerçekten bilemiyorum. Bir kitabı bitirdiğimde hiç bu kadar kötü hissetmemiştim.
Burçe Bahadır; karısını öldüren erkeklerle, kocasını öldüren kadınlarla ve bu cinayetlerin geride kalanlarıyla yaptığı röportajlarını yazıya dökmüş bu kitapta. Her satırını hüzünle ve nefretle okuduğum bu kitabın etkisinden çıkabileceğimi hiç düşünmüyorum. Anlatılanların hepsinin gerçek hikayeler olduğunu bilmek daha da dolduruyor beni. Ama iyi ki okumuşum diyorum. Ülkemizde kadının ne kadar değersiz görüldüğünün, her hareketine her zerresine ne iğrenç anlamlar yüklendiğinin, sürekli ezildiğinin ve en acısı her gün onlarca kadının katledildiğinin farkında olsam da gerçekler bir kez daha tokat misali çarptı yüzüme. Ne değişti, orası tartışılır. Biz farkında oldukça, sesimizi yükselttikçe kimse bizi duymuyor onun da farkındayız aslında ama bir şeylerin değişeceğine dair hala umudum var benim. Lütfen okuyun, okutun bu kitabı.
Kitabın sonunda şöyle söylüyor Burçe Bahadır:
"Tecavüz ve cinayetin hiçbir mazareti olmadığını öğrenmek için dünya kaç kere daha dönmek zorunda kalacak, bilmiyorum. Umarım hiçbirimizin başı dönmez, midemizin içi dışına çıkmaz o vakte kadar."
Çoktan çıkmadı mı midemizin içi dışına?
Her incelememi keyifli okumalar dileyerek bitiririm ama bu sefer keyifli okumalar diyemeyeceğim. Anlatılanlar keyfinizi baya kaçıracak çünkü.
Kitabı aylar önce elime almıştım aslında, Schopenhauer'un kadınlara bakış açısını gördüğümde neden beni aşağılayan bir kitabı okuyayım diyerek okunmaya değer olmadığını da düşünerek kitaplığın en ücra köşesine attım. Bugünlerde tekrar geçti elime. Çoğu yerde öfkelenerek, çoğu yerde de 'Bu filozofu bu düşüncelere yiten nedir?' düşüncesiyle üzülerek devam ettim.
Bu kitap hakkında birkaç inceleme de okudum. Herkes hemen hemen aynı fikirde, kitap son derece eleştirilmekte. Madem herkes eleştiriyor görüşlerine katılmıyor da neden bu kadar ünlü bu adam? Neden yaşadığı dönemde çok etkili bir düşünür olmuş, önemsenmiş? Bu sorulara cevap aradım ve şu sonuca vardım: Schopenhaur da herkes gibi kadınların saygıya değer olduğunu, erkeklerle eşit haklara sahip olması gerektiğini, cinsiyetlerin birbirlerine zihinsel anlamda bir üstünlükleri olmadığını söyleseydi muhtemelen bu kadar dikkat çekemezdi. Çünkü o zaman fikirleri farklı değil değişen dünyanın eşitlikçi basmakalıp fikirlerinin birer taklidi olabilirdi sadece. Yine de bu kadar ağır bir dil kullanarak ifadelerini hakaret boyutuna taşıması gerçekten can sıkıcı.
Hiç mi güzel bir yanı yok bu eserin, koskoca filozof, boşuna mı yazmış kitabı diyecek olursanız orda bir durun derim. Schopenhaur'un bazı konularda öyle yerinde tespitleri var ki bir paragrafı defalarca okuyup düşündüğüm olmuştur. Özelllikle aşkı ele aldığı bölümdeki fikirlerini altını çize çize (her fikrine katılmamakla birlikte) okudum. Artılarıyla eksileriyle klasikleşmiş bir eser "Aşkın Metafiziği". Fikirleri bize belki aşırı geliyor olabilir ama 200-250 yıl önce yazılmış bir eseri bugünkü düşünce yapısıyla eleştirirken dikkatli olmamız gerektiği taraftarıyım.
Keyifli okumalar.
