Gizem Tüyene Aksoy
@gizemta
10 okur puanı
Aralık 2018 tarihinde katıldı
“Bir klasiğin yaratıcısında ilham olan ayrıntıyı öğrenmekse bir klasikle tanışmanın, onu farklı bir gözle yeniden okumanın fitilini ateşleyebilir.”
Böyle başlıyor yazar.Tadı damağımda kalarak kapatıyorum Arkabahçe’nin kapısını. Yıllar önce yazılmış olan eserlerin nasıl bir ilham kaynağı olduğunu, ortaya çıkış hikayelerini, yazım süreçlerini anlatarak ışık oldu bana diyebilirim. İçinde Dickens, Sartre, Tesla, Mark Twain, Tolstoy, Harper Lee ve bi sürü yazarın kitaplarının ortaya çıkış hikayeleri yer alıyor. Okumadıklarımı listedim bu sayede, şimdi hemen birisine başlayacağım. Bir kitabı hali hazırda okurken, onun farklı kitapları karşıma çıkarıp, merak uyandırmasına bayılıyorum. Kaleminize sağlık
“Çünkü klasikler, bizi birbirimizden ayıran engin farklılıkların ötesinde hepimizde ortak olanın ne olduğunu, insanlar olarak neyi paylaştığımızı öğretir.”
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Serin bir Eylül sabahı harika bir kitabı bitirmiş olmanın verdiği huzurla paylaşabilirim o halde.
Şöyle bahsediyor Zweig, Mary Stuart hakkında; “ Dünya tarihinde belki de başka hiçbir kadın edebiyata bu kadar çok konu olmamış, dramlarda, romanlarda, biyografilerde ve tartışmalarda böylesine çok işlenmemiştir.”
Bahtsız İskoç kraliçesi Mary Stuart’ın entirikalar, politik olaylar, ihanetler ve dramlar ile hayatının tüm aşamasının muhteşem bir anlatıyla sunulduğu biyografi olmuş. I. Elizabeth’in suikastini onaylaması ile işlerin sarpa sarmasını ve idama giden yolculuğu soluk soluğa okuyorsunuz. Marie Antoinette’den sonra bunu da çok severek ve isteyerek okudum. Zweig’in tüm biyografilerini okuyacağım sanırım.Bu kitaplara bir şans verin pişman olmazsınız.
** Daha başlangıçta insanın kalbini derinden etkileyen ne müthiş bir ifade: “ Yorgunum ve uykum var ama kağıt yettiği sürece yazmaktan kendimi alamıyorum… Bu kadar kötü yazıyorsam, beni bağışla, düşünüp yazmadıklarımı da hissetmeye çalış…”
Yazarın gerçek isminin Eric Arthur Blair olduğunu biliyor muydunuz? Okumakta nasıl geç kaldığım bir kitapmış “1984”. George Orwell’in iki büyük ve en bilinen romanından birisi kendisi. Sarsıcı ve etkileyici. Zamanında ütopik olarak adlandırılan konunun günümüze baktığımızda o kadar ütopik kalmadığını görüyorum. Diktatörlüğün, baskının, insanları kalıp halinde yaşamaya mahkum ettiği bir dönemi anlatıyor. Ağzından çıkana bile dikkat ettiğin, sorgulandığın, takip edildiğin bir dönem… Düşündüğümüzde bize çok uzak şeyler mi? Bence hayır! Kesinlikle herkesin okuması ve üzerine uzun uzun düşünmesi gereken bir kitap.
“Özgürlük, iki kere iki dört eder diyebilme serbestisidir. Bu bahşedilirse, gerisi gelecektir.”
Bu kitabı nasıl bu kadar geç okuduğumun pişmanlığı içerisindeyim. Hikayenin esinlendiği olayın ortaya çıkışını “Arka bahçe”de okumuştum ve çok etkilenmiştim. Şimdi kitap bu etkiyi kat ve kat arttırdı. Kurmaca bir metin fakat içindekilerin yaşanılan şeyler olduğunu vurguluyor yazar. Amerika’nın Afrika’dan satın alınan köleler üzerinde kurduğu baskıları, insan muamelesi dışında her muameleyi yapmalarını çok etkileyici ve güzel bir dille vurguluyor. Köleliğin sona ermesinde etkili olduğu bile söyleniyor kitabın. Tom amca ve onun gibi binlerce siyahi ırkın çektiklerini soluksuz okuyorsunuz. Ayrıca kitabın çocuklara uygun olanı var. Kitabın kalınlığı sizi korkutmasın, çok kısa sürede okuyup bitiriyorsunuz. Önce Arkabahçe sonra bu listenizde olsun
