11- “İnsanlardan kimi Allah’a yalnız bir yönden kulluk eder. Şöyle ki, kendisine bir iyilik dokunursa buna pek memnun olur, bir de musibete uğrarsa çehresi değişir. O, dünyada da, ahirette de ziyana uğramıştır. İşte bu, apaçık ziyanın ta kendisidir.”
İnsanlardan öylesi de vardır ki, dinin kıyısından ve kenarından tutunarak Allah’a ibadet eder. Bu ayet, Allah’a tam bir güven ve kesin inançla değil de şüphe ve tereddütle ibadet eden kimseleri temsili olarak açıklar. Bunlar, ordunun kenarında bulunup zafer veya ganimet sezdiğinde yerinde kalan, aksi halde kaçan kimseye benzer…