Bir keresinde saatin bakır tonlarındaki her iki ziline birden birer eşekarısı bağlamıştım, sabahları saat çaldığında o küçük çekiç her ikisini de ezerek öldürüyordu. Ve ben de alarm çalmadan uyanıp onları izliyordum.
Ama ağzımdan bunların hiçbiri çıkmadı.
Yapabildiğim tek şey Liesel Meminger'e dönmek ve gerçekten bildiğim tek gerçeği söylemekti. Bunu kitap hırsızına söyledim, şimdi de size söylüyorum. "İnsanlar benim lanetim."