Herkese kendini sevdirmenin, herkes tarafından hürmet görmenin yalnız güzellikle olmayıp, çalışmakla, kazanmakla, öğrenmek ve ilim bilmekle de olacağını göstermek istiyorum.
Şimdiyse bu haldeler; uyum içinde. O ana dek hissettiği hiçbir şeye benzemiyor. Bir elin eldivene girişini, dişi koyundan ıpıslak çıkan bir kuzuyu, odunu yaran baltayı, yağlanmış bir kilitte dönen anahtarı hatırlatıyor ona. Bu kadar iyi, diye düşünüyor öğretmenin yüzüne bakarak, bütünleyici, bu kadar doğru gelen bir uyum hissi nasıl olabiliyor?