dünyada olup biten her şey gereksiz işlerden ibaret; tutku ya da ihtiyaç duymadığı halde sırf başkaları istiyor diye para, saygınlık ya da başka bilmem ne için çalışarak kendini harap eden insanların yaptığı budalalıktan başka bir şey değil.
İnsanların birbirine eziyet cektirmesi kadar canımı sıkan başka bir şey daha yok; yaşamlarının baharindaki gencecik insanlar, tam da bütün sevinçleri yaşamaya en açık oldukları zamanlarda, birlikte geçirecekleri su kadarcık güzel günü kızgın , asık suratlarla mahvediyorlar. Ve boşa harcanan günlerin yerine yenisinin konamadigini anladıklarında çok geç oluyor.
tanrının ancak azizlerine layık görebileceği kadar mutlu günler yaşıyorum, bana ne olursa olsun umrumda değil, ne de olsa sevinçleri, yaşamın en saf sevinçlerini tatmadım diyemem artık...
Biliyor musun, kıymetli dostum duygularımın artık çözülecek duruma geldiği zamanlarda tanrının yarattığı böyle bir varlığa bakmak, küçük dünyasında mutluluk ve sükunet içinde yaşayıp giden her gün ayakta kalmak için çabalayan yapraklarının döküldüğünü fark edince kış dışında aklına başka bir şey gelmeyen birini görmek ruhumdaki bütün karmaşayı dindiriyor.