Gülsüm
@glsm_dnlr
32 okur puanı
Mart 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kitabı herkese tavsiye edebilirim. Bitirince insan bi durup dusunuyo gerçekten okurken de olduğu gibi. Kitap kapagindan ve adından karamsar görünse ve konusu öyle dursa da aslında tam tersine yaşama anlam katiyo diyebilirim. Yani durup düşünmek karamsarlık gibi düşünülse de aslında neden arayislari bulunuyo. Hayatimizda hepimizin anlam aramak belki de üzerine yüklenilen misyonlardan kaçmak, farklı yollar bulmak veya kendini keşfedip önemli kılmak yolunda yuruyoruz. Kimimiz bu yuruyusu yine hayat yolundan( farkli veya ayni yollardan) giderken kimimiz yaşamına son vererek kimimiz farklilasip diger cogunluk gozunde delirerek gerceklestiriyo. Hepsi de bir yol ve delilik denilen şey de aslında bi anlamlanma süreci. Hayat da yollarimizda gerceklestirdiklerimizden ibaret. O yüzden "yaşamak" ogutleniyo kitapta da. Daha çok gerçekleştirmek. Daha çok yol alabilmek. Çokluk burda zaman olarak degil tatminsel olarak aslında ama hiç bir zaman tam olarak tatmin olmamak aslında yaşamak.
Kitap bu şekilde düşünce kitabı gibi olsa da aynı zamanda içerisinde olaylar da geçen aşk olunan bi kitap. Gerçekten güzeldi:)
Reklam
Stefan Zweig yine insanı bir yerden çekip kitabında büyülemeyi, düşündürmeyi, başka diyarlarda başka fikirlere ait oldurmayı başarmış ve bir kelimeyi fikriyle öğretmiş. Bazen hepimiz benliğimizden, fikirlerimzden, insaniyetten bir anda uzaklaşabiliyoruz ve bu bir anda oluyor. Mantık hep devreye girmiyor demek ki. İçimizdeki bazen dünya sarhoslugunda da maskesinden kurtulabiliyor. Bağlılıksa bazen fazlası tehlikeliyken bazen de gerekli oluyor. Tehlike kimin için peki? Olması gereken ve olanlar, inatçılık ve tehlikeli bağlılıktan mı? Bilinmezlik ve bilinmezliğe koşuş aslında kendini kaybederken.
Kitap çok ince olduğu için okumaya baslarken çok şey anlatabileceğini tahmin edemiyor insan. Ama kitap bir doktorun hikayesinden her şeyi anlatıyor insana. Her an başımıza her şeyin gelebileceğini ;bizlerin de olduğu bir yerde bize uygun olmayan şeylere göz yummamamiz, olaya müdahale edebileceğimiz, biz müdahale edesek 1 kişinin bile olayı düzeltebilecegini ; bazen hayatın gerçekten de adil olmadığını ve herkesin buna göz yummasini ; bir yerlerde çok şey gelişirken, medenilesirken diğer yanda her şeyin aynı geri halde kalabilecegini ve daha bir çok şeyi anlatıyor, gösteriyor ve düşündürüyor aslında. Herkes klasikleri okuyun diyor ama gerçekten bir sebebi var gerçekten insana bizlere her daim bir şeyler katıyorlar. Hep kitap okumalıyız ve hep öğrenmeliyiz.
Kitabı daha önce küçükken okumuştum ama şimdi anladıklarım o zamankilerden çok daha fazla ve farklı. Yani her yaşta tekrar tekrar okunacak ve farklı dersler, farkındalıklar verecek bir kitap. Özellikle büyükler için söylenilen şeyler aslında biz istemeden farkında olmadan oluyor. Biz de büyüdükçe çocukken eleştirdiğimiz büyüklere dönüşüyoruz. Önemli olan soruları sormak yerine rakamlarla ilgileniyoruz, görünmeyen iç güzelliler etkilemiyor artık bizi dış güzelliğe bakıyoruz. Meğer çocukken nasıl bakıyormuşuz hayata, peki ya şimdi ?.. Bundan belki seneler sonra yine okuyacağım bu kitabı ama okuyacağım çünkü bu kitap bana istemeden unuttuğum şeyleri fark ettiriyor. Hayatın karmaşasında etrafına bir bakıp senin için özel olanları hatırlatıyor. Başkasına göre sıradan herhangi bir şey gibi ama senin için ve onun için farklı özel şeyler. Görünmeyen şeyler...
Kristin Hannah yine beni ağlatmayı başardı. Bu kitabı beni çok derinden etkiledi. Kardeşler arasındaki bağın her ne olursa olsun, artık tamamen bitti bütün ilişkimiz dediğimizde bile her şeyin aslında bir telafisi olabildiğini öğretti en çok da. Her ne olursa olsun bir parca da inanmak gerekmiş hayata. Bağlar kolayca kırılabilir ama her ne olursa olsun tamir edilebilirmiş. Kaç yaşına gelirsen gel, sen bir anda değişebilir her şeyi değerlenebilirmişsin. En önemli olan doğrulukmuş. Kardeşine veya kimseye yalan soylememekmis. Yoksa işler bir dağdan bile daha çok büyüyebilir. En çok da kendimizi ve sevdiklerimizi, ailemizi kaybedebiliriz.
Reklam