Zarifçe veda etmeyi beceremeden gönderdikleriniz kolay kolay dönmez. Kırmışsınızdır. Kırılmışlardır. Belki tek parça kalmayı başarmış belki tümüyle dağılmışlardır. Her iki durumda da sizden sonsuza dek kopmuşlardır.
Bitmek böyle bir şeydir. Aylar biter, yıllar biter, dostluklar biter, aşklar biter, işler biter, hayaller biter, gün gelir hayatlar biter. Ne var ki adem oğullarıyla Havva kızları, sadece başlangıçlara itibar eder.
Şimdi fotoğraf çekilsek gözlerimiz
bulutlu çıkar. Baharın en hırpani kadrosu arkamızda; uçurtmalar, kediler ve aşk.
Şimdi her fotoğrafta defolu bir kelebek uçar.
Şimdi her fotoğraf bizi dışlar,
Nisansız ve insansız bir sabah.
Ne yapsa anlamaz insanın dilinden yağmur, Ne yapar aşamaz kilitlenen aşkları bu zavallı çilingir, ücra günler büyük harfle başlar.
İnsan ıslansa biraz aklında kul sürüleri mi taşar? Bıraksak biz, belki bir fesleğen anlar.