gülsüm
@glsmulus
1 Ocak
49 okur puanı
Haziran 2020 tarihinde katıldı
Reklam
Nilgün Marmara
O zaman hayat bir kuşüzümü kadar
Ufaktı,
Sen orada otururdun
Görüntüler sokağında
Çıksa da çıkmasa da.
Kağıtlarının üzerinde aynalar otururdu,
Sözlüğün bomboştu, beyaz küçük atlar
Koştururdun sandık odanda.
Çocukluğunun asma katında
Ruhun ağrımazdı, yoktu ki ruhun,
İşte şimdi o ilerilere itilen, gelecekteki yaşamın içindeyim.Artık kimse beni hiçbir şeye hazırlayamıyor. Sabahları doğan güneşin gölgede bıraktığı Boğazın Anadolu kıyısına, yalıların dibinde balık satan, sakallı, lastik çizmeli ve muşambalı balıkçılara, büyük ve yeni arabalara, caddelere, insanlara, kalabalığa.... Kendi gözlerimle bakıyorum. Başka ne isteyebilirim ki?
Ne kadar yükseğe ve aydınlığa çıkmak isterse, o kadar kuvvetle toprağın altına inmek ister kökleri, karanlığa, derinliğe, kötülüğe...
Reklam