Seni düşünmek güzel şey, ümitli şey, dünyanın en güzel sesinden en güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana, ben artık şarkı dinlemek değil, şarkı söylemek istiyorum...
N.H.R.
Sahi gidenler çok mu mutlu?
Kalanlar çok mu acı çekiyor?
Gitmek fiili iki kişiden yalnızca bi kişiye mi aitti?
Aynı anda iki kişi birbirinden gidemez miydi?
Ya da iki kişi birbirine eziyet edercesine kalmalı mıydı?
Cemal Süreya'nın dediği gibi;
Ayrılanlar hâlâ sevgili miydi?
Ya da Nâzım haklıdır!
Elmanın beni sevmesi şart değildir.
Belki de gecenin karanlığı gibi sincice gelir yerleşirdi ayrılık. İsyan edersin ama yine de kabul edersin.
Vakti gelince kestiğimiz biletlerin vagonlarına yerleşiriz ama yalnız ama mutlu.