G
@gmzbhtyr
85 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
Zaten ben o ilkim olan, o ilk acıyla ölemediğime çok üzülmüş, çok gücenmiştim hayata. Doğru ya, insan olmuştum ilk ve son kez o zaman
Sayfa 85
Seneler önce okuduğum bir kitapta; acının yolu, mors alfabesine benzetilmişti. Bu benzetmede şöyle ifadeler kullanılıyordu:
Uzun bir çizgi, acı; küçük bir nokta, mutluluk...
Sayfa 94
..yorgunum. Üzerimde geçmişten artakalan, benim için özenle bırakılan bir tesir var. Yorgunluk, kırgınlık. Üzerimde tesiri hiç geçmeyen bir kırgınlık var.
Sayfa 94
Kendi başımı alıp korkumun en derinine gidiyorum, oturuyor ve uzaklara dalıyorum. Gitmem gerektiğini hissediyorum.
Evim, şehrim velhasıl hüznüm dahi git diyor artık. Tika o ku-
aklarını, kapat o gözlerini...
Korktuğun kadar da çok sevdiğin yere git ve bir daha gelme
diyor artık.
Sayfa 93
Son şansımdı, onu da kullandım. Tek şansımdı bunu bilmiyor-dun; ama bir gün öğreneceksin.
Sayfa 86