Kimsenin kimseyi gerçekten dinlemediği, anlamadığı bir zeminde kendiyle hiç baş başa kalmayan, dolayısıyla kendini de dinleyip anlamayan; kabalığı dobralık, küstahlığı özgüven, kibir ve bencilliği haysiyet zanneden; tevâzû, diğerkâmlık ve nezâketi ise “eziklik” addeden mahlûklara dönüştük.