kitap okuyor
@gnll77
Ve insan olmak değişmek demekti.İnsanlar böyle hayatta kalırlardı,yaparak,bozarak,sonra tekrar yaparak.
Çünkü,günbatımı gibi,insan olmak da arada kalmak demekti;geri dönülemez bir şekilde geceye doğru yol alırken,umutsuzluktan doğan umursamazlığın renkleriyle patlayan bir gün olmak demekti.
Bir gün durmaya mahkum ama hala içine çekebileceği bir sürü güzel hava olan ciğerlerimle derin bir nefes aldım.
Yalan söylemenin insan olmanın bir parçası olduğunu keşfetmiştim.Ne zaman hangi yalanları söylemen gerektiğini bilmeliydin.Birini sevmek ona yalan söylemekti.Ama Gulliver'ı babası için ağlarken görmedim hiç.Neden bilmiyorum.Yaşarken de orada olmayan birinin yokluğunu hissetmek zordu belki.