kitap okuyor
@gnll77
Çünkü biz insanlar böyleyizdir. Önemli konularda nazik, düşünceli hatta merhametli, planlarımızı yaparken cesur ve atılganızdır, ancak başkası söz konusuysa, o kişinin yardımımıza muhtaç olduğunu bilsek bile aramızdaki o ince çizgiyi aşmaya karar vermekte güçlük çekeriz, cesaretimiz kırılır, aciz kalırız. Ancak herkes de bilir ki, yardım çağrısında bulunmayan bir insana yardım etmekten daha zor bir şey yoktur, çünkü yardım dilenmiyorsa mutlaka son bir şey daha vardır: Israr edip incitmememiz gereken gururudur bu. Sadece dilenciler bu konuda işimizi kolaylaştırırlar, kendilerine ulaşmamızı engellemedikleri için onlara teşekkür etmemiz gerekir - bu karşımdaki adam ise dilenmek yerine hayatını tehlikeye atan, sadaka kabul etmek yerine çalmayı tercih eden inatçı tiplerden biriydi.
Çıplakken, üşürken, uyurken, yorgunken, acı çekerken, kısacası fani yaşamın tüm ortak biçimlerinde insanlar arasındaki adil ya da adaletsiz, saygıdeğer ya da suçlu gibi yapay sınıflandırmalar ortadan kalkar; geride senin, benim gibi acıkan, susayan, uykusu geldiğinde uyumak isteyen, yorulan zavallı hayvandan, fani yaratıktan başka bir şey kalmaz.
Siparişi bir şişe süttü. Süt içen bir hırsız! İnsanın ruhunun derinliklerini yanan bir kibritin alevi gibi bir anda aydınlatan da küçük ayrıntılar değil midir zaten? Ve bu yankesicinin içeceklerin en çocuksu, en masumu olan sütü içtiğine tanık olduğumda birdenbire onu bir yankesici gibi görmemeye başladım. O artık benim için bu zalim dünyadaki sayısız yoksul, itilmiş, hasta, perişan insandan biriydi ve birdenbire ona merakın ötesinde bir ilgiyle bağlandığıını hissettim.
Bir lokantaya girdiğinde senin hiç dikkatini çekmeyen bir garson, kıyafetini, ayakkabılarını, şapkanı, saç rengini, tırnaklarının yuvarlak ya da köşeli oluşunu, her şeyi hafızasına kaydeder. Her pencerenin, her vitrinin, her perdenin, her çiçek saksısının arkasında seni izleyen bir çift göz vardır ve hiç izlenmeden sokaklarda gezindiğini zannettiğin zaman bile, üzerine vazife olmadığı halde seni gözetleyen insanlar olur; binlerce gözlü ve her gün yenilenen bir merak ağı tüm varlığımızın üstünü sarar.
Çünkü bir yankesici, -bunu ancak şimdi şu altmış dakikalık gözlem sonucu öğrenmiştim- kalp ameliyatı yapan bir cerrahın kararlılığına ve el çabukluğuna sahip olmalıdır; tereddüt ettiği her saniye hastanın ölümüyle sonuçlanabilir; kaldı ki böyle bir operasyonda hasta narkoz yemiş olduğundan baygındır, hareket edemez, kendini savunamaz, oysa bir yankesici işini yaparken eli, uyanık bir insanın bedenine gider - ayrıca cüzdanın olduğu yer insanın en hassas bölgesidir.