First of all, it was an easy and comfortable book to read, and it had everything you would expect from a romance novel. The characters constantly running into each other, the male main character always being the one who saves the woman, those moments where the female character is like “I don’t depend on a man, look, I’m strong too,” and the fact that they immediately fell for each other from the very first moment they saw each other — it had all of those things. The girl loving luxury but also having those “I’m not like that” moments was there too. Even the way they acted like teenagers experiencing love for the first time was included.
I was expecting something more interesting, especially since the main character was supposedly bisexual, but she basically fell for the first handsome and rich man she saw. I didn’t like any of the characters. Honestly, it was obvious how the ending would go. They were either going to get married or he was going to propose, and that unnecessary breakup scene the author added just to create some drama was so pointless.
It was nice to read something that reflected Armenian culture, and the book has an English level that flows easily and doesn’t make the reader struggle too much. But aside from that, I feel like something was missing. It could have been much better.
It’s readable, but I don’t think it’s a book that should be taken too seriously. In my opinion, it was just a very light, “snackable” read.
İlk olarak okunması rahat bir kitaptı ve bir romantik kitapta bulunacak her şey vardı. Karakterlerin her daim denk gelmesi, çoğu zaman ana erkek karakterin hep kadını kurtarması ve arada benim kadın karakterim bir erkeğe bağlı değil, bakın o da çok güçlü denilen anları ve birbirlerini gördükleri ilk andan itibaren hemen birbirlerine
What do we do when things go wrong?
Years ago, when I first spotted this book in a stationery shop, I decided to buy it without even flipping through its pages. On the cover, three men were being carried by the river's current toward an unknown destination. The title revealed little more than the image itself: Three Men in a Boat. Where they were going and why remained hidden between the pages.
For some reason, I never got around to reading it. The book sat forgotten on a shelf for years, quietly waiting for me. Then one day I picked it up and finally began. Soon, I discovered why these three men had embarked on such a sudden and peculiar boating trip. Tired of their daily routines and convinced that they were suffering from all sorts of illnesses, they believe an adventure will do them good. Instead, the following two weeks prove far more challenging than expected. They can never quite agree on what should be done or how it should be done. They blame one another, make a mess of simple tasks, and seem incapable of catching a break. Jerome narrates all of this with an exaggerated sense of humor and remarkable wit.
In the end, the three companions more or less accomplish what they set out to do. By the time they return to dry land, they are rather proud of themselves. But perhaps this book was written not only to amuse, but also to make us reflect. As we accompany these three friends like an invisible fourth passenger, we spend much of the journey wanting to step in and sort things out for them.
And yet, when things go wrong in our own lives, what exactly do we do?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Dünyanın en ünlü gelişmiş farkındalık ve aydınlanma uzmanı olan Psikiyatrist Dr. David R. Hawkins'in Bırakmak: Teslimiyete Giden Yol kitabı bize duygularımızın esiri olmaktan, hayatımızı yönlendiren arzu ve beklentilerle savaşmaktan, hayatımızı zorlaştıran stres ve hastalıklardan Bırakma Tekniği (Letting Go) ile nasıl kurtulabileceğimizi anlatan eşsiz bir rehber.:
Dr. Hawkins, bırakma tekniğini ve teslimiyet mekanizmasını anlattığı bu kitabında bize asıl aradığımızın her zaman gözümüzün önünde olduğunu söylüyor.
Hayatı mutlulukla yaşayabilmek için çareyi uzak diyarlarda ya da öğretilerde aramamız gerekmiyor. Özgürleşmenin ve mutlu bir hayat sürmenin anahtarı zaten elimizde. Yapmamız gereken tek şey bırakmanın ne kadar kolay ve özgürleştirici olduğunu görebilmek. Bunu yapmak içinse önümüzde hiçbir engel yok, kendimizden başka...
Bu seri bir şaka olmalı, nasıl bu kadar iyi olabilir ki?
Açık konuşmak gerekirse başlarda biraz korkmuştum. Bana göre her serinin bi hayal kırıklığı olan kitabı vardır. Bu serinin olmayacağını düşünmüştüm ve üçüncü kitaba ikinci kitap biter bitmez hemen başladım. Ama bi noktada bana biraz sıkıcı gelmeye başladı ve dedim ki: "Lanet olsun sanırım bu serinin hayal kırıklığını okuyorum."
Ama öyle olmadı. Yine o savaş ve aksiyon sahneleri beni tam anlamıyla kitabın içine çekti. Sanki perilerle beraber ben de Prens Elphar'a karşı savaşıyordum, o kadar heyecanla okudum.
!!!!BURADAN SONRASINDA SPOILER VAR!!!
Her ne kadar prensesi anlasamda onun hain olması beni çok üzdü. Aşık olduğu kişinin kim olduğunu öğrendiğimde şoka girdim (ama go girl destekliyorum aşkınızı)
Boynuzlu Kanca öldüğü için çok üzülmüştüm onun yeni göreve atanacak olması beni çok mutlu etti. Ciddiyim, neredeyse ağlayacaktım öldüğü için.
Okot'un ihanet ettiğine (en azından isteyerek) hiç inanmamıştım. Zaten erkek karakterlerimiz ayrı ayrı mükemmeller, favori seçmek çok zor. Ama galiba beni en çok güldüren o olduğu için Evert taraflarında yerimi almış bulunmaktayım.
Seriye dahil olan yeni karakterler çok tatlıydı Sev ve Lex tam da serinin ihtiyaç duyduğu tatlış, okuması keyif veren karakterlerdi.
Seri maalesef tamamlanmış, son bir kitap daha var o da novella. Bu üzdü :(
Ve yine uyarımı yapmamda fayda var kitapta ters harem ve aşırı smut var.
"Lana onunla çok güzel oynuyordu.
Tüm dünyayla oynayan adamla oynuyordu.
Ve kazanıyordu."
Mindf*ck serinin üçüncü kitabıyla geldim.
İlk sahnelerdeki Lana Myers >>> Öcü'yü alt etmesi ve bunu mükemmel bir şekilde yapışı. Bayılıyorum ona.Bu kitapta Lana'nın geçmişine dair daha fazla şey öğrendik. Olayları bilip bu sahneleri okumak inanılmaz kırıcı...
Bu kitaptaki Lana & Hadley ikilisi! Go girlss. İkisinide çok seviyorum. Hadley'in Lana'yı anlayıp onun yanında olması o kadar güzel ki.
Logan'ın Lana'ya olan sevgisi, onu korumaya çalışması, Lana'nın başına bir şey geldiğinde kendini suçlaması.. Logann.
Ve kitabın bittiği yer... Bir sonraki kitapta kalpler çok kırılacak..
Serinin herkese göre olmadığını, psikolojik gerilim ağırlıklı, romantik sahnelerin olduğu karanlık bir hikayeyi anlattığını belirtmek istiyorum.️
+18
Ruhumu gözardı etmə, ey yoldaş!
Bu volume çox da bir hadisə olmadı. Ancaq obrazların arasında olan əlaqələrə daha çox toxunmağa başladılar. Bu da hekayəni növbəti volume-larda kompleksləşdirməyə kömək edəcək.
Bu manganın getdikcə həyat və canlı olmaqla bağlı daha da çox düşündürməsi xoşuma gəldi. Ona görə bir neçə "quoto" paylaşacam sizinlə.
"If he wants his wounds to heal, they will heal, but he doesn't feel any pain. So he doesn't think of healing them. If it's a life threatening wound then of course it will be healed" — Bu hissədə, məncə, həyatdakı ağrı və əzablarımızın sadəcə bizim öz əməyimiz və fərqindəliyimizlə düzələcəyini yaxşı vurğulayıb mangaka. Bilirəm mən də bu çoxda bilinməyən bir şey deyil, ən azından xoşdur oxumaq.
"Life... being dead and being alive. Ain't they the same thing? What matters is to be living?" — Valla mənə də arada bu düşüncələr gəlir və özünəqəsd seçimini gözdən keçirirəm. Am js kiddin'
"What does it mean to have life? It is not like ya disappear from this world when you die. The form of yer soul just changes. It is not like you become seperated. They go through birth and death but souls won't be lost. They're always by your side." — Bu çox romantik bir baxış bucağıdır. Hər bir insan unudulmağa məhkumdur, əgər nəsə edən tarixi bir fiqur deyilsizsə. Hər kəs unudulur və önəmsənmir. Yaşayarkən belə bəzən bunu sizə qarşı edilir. Ruhunuzu gözardı etməyəcək şəxsləri tapmalısız.