deniz
@goghnes
he/him
7/10
4 günde okudu
·2024 31. kitabı
“Gündüzdür benim için gece,
Gecenin karanlığında değilim öyleyse;
Bu koru da dünyalardan yoksun değil,
Benim gözümde çünkü o dünyalarin hepsi sensin.
Dünyalar burada bana bakarken
Kim diyebilir yalnızım diye?”
“yalnızca nefes almanın güzelliğini hissedebildiğim ufak bir zamana, günde bir saatliğine ya da on dakikalığına da olsa, hayatta olduğum için bunu hissedebiliyorum diye düşünebileceğim bir zamana sahip olsam yeter”
tek başına ve kimsesiz olmanın aslında tamamıyla kötü olmadığı fikri kuşatıyor beni. zira tek başına olmak beraberinde özgürlüğü getirdiği gibi, kimsesiz olmak derinlere inmemize olanak sağlar.
“imreniyorum sana valla” diyorlar gecenin sonunda. siktir git lan pezevenk, maçan sıkıyorsa gel otur buraya da benim hayatımı yaşa.
uzun zaman sonra okuduğum en keyifli hikaye kitabıydı. genelde minik minik hikayeleri okumayı sevmem, uzun uzun roman okuma taraftarıyım ama bu kitaptaki kelimeler, laflar mükemmeldi
