Goingtomyway
@goingtomyway
Fantastik kurgu edebiyatı meraklısı. Kitap, doğa, kedi ve motosiklet. Okuduğum kitapları satıyorum, dolap: fantastikkitaplar
Şu anda okuduğu kitap
İyi hazırlan Menzoberranzan, geliyorum!
İnceleme yazıma kitaptan bir alıntı yaparak başlamak istiyorum. Bu alıntı bir başına hiç manalı olmasa bile, kitabı okuduktan sonra çok daha anlamlı olacaktır okurlara;
"İşte geldik" dedi büyücü. "Şimdi, kimse çok fazla aldırış etmezse, aşağıdaki mağarada en rahat yeri bulmaya ve kahrolası bir insan gibi uyumaya gidiyorum."
Açıklayayım;
Drowlar, Unutulmuş Diyarlar evreninde bildiğimiz manada "uyku" ihtiyacı olmayan, uyumayan, sadece fiziksel yorgunluklarını meditasyon benzeri bir "düş" anlarında gideren bir ırk.
Dolayısıyla, maceranın başından beri bizi türlü muziplikleriyle eğlendiren, şaka yapmayı seven ve ekibin "ağır toplarından" Lolth rahibesini fazla "sinirlendiren" büyücümüz Pharaun, bu kitabın başından beridir (ve hatta neredeyse serinin başından) ilk defa çok ciddi ve haklı.
Bitmek tükenmek bilmez bir koşuşturma ve yolculuk, Diyarlarda ve hatta Düzlemlerde dahi süren bir yol hikayesi okuyoruz ekibimiz için. "Arayışları" biraz şehirlerden uzakta, yollarda sürüyor bu sefer.
İlk iki kitapta başlayan macera bu sefer drowların devasa şehri Menzoberranzan'a sıçrıyor ve yukarıda bahsettiğim yol hikayesinin yanında şehrin "kapısına" dayanmış bir kanlı savaşa da tanıklık ediyoruz. Hem de ne savaş :)
Drowları az çok tanımış, hakkında biraz fikir edinmiş herkes şundan emin olsun; drowlar katıksız drowluklarına çok daha fazla drowluk ekliyorlar :)
Kendi halkına ihanet eden, güvenilmez drowlar ve daha da güvenilmez müttefikler, yer altından çıkmış yüzeyde yaşayan ve Lolth'a tapınmayan, kendilerine başka tanrılar seçmiş, anarşist, suikastçi bir drow toplumu; ve finale doğru "küçük bir aile içi çatışma" :D
Eh, ekibimiz çok yorgun ve "kahrolası insanlar gibi" bir uykuya ihtiyaçları var. Umarım iyi dinlenirler. Çünkü serinin 4. kitabı 
Tükeniş ekibi çok daha fazla
Tükeniş ekibi çok daha fazla
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Sinsi bir drow hilesi gibi...
"Ne kadar büyük ve ateşli olduklarının önemi yok Prens, paralı asker birliklerinden birine ihtiyacım yok," dedi Nimor.
"Bütün orduna ihtiyacım var..."
"Bunun bir önemi yok Xorthaul,"
"Çabalarımızın bedelini daha önce de konuşmuştuk. Hedeflerimizi başaracaksak zorluklar içinde geçecek on yılların, hatta yüzyılların hiçbir anlamı yoktur. Erdemimiz sabırdır bizim."
Binlerce yıllık bir kudret için, bir anlık zayıflık...
Ched Nasad;
Karanlıkaltının örümcek ağlarından örülmüş, ışıl ışıl parlayan, temiz yüzlü orman elflerinin ışıltılı ağaçlar üzerinde yükselen şehirleriyle yarışır, kadim cücelerin binlerce yıl boyunca oyup eşelediği dağ altı taş şehirlerine rakip olacak, hadi biraz abartalım, Diyarların incisi Gauntlgrym ile boy ölçüşmeye kalkacak güzellikteki şehir;
Parıldayan Ağlar Şehri;
Örümcek Kraliçe karanlıkaltının düzenbaz elflerini, entrikacı kara derili elflerini terk etti ve bunun nedenini bilmeyen drowlar harıl harıl araştırma içerisinde. Karanlık Kraliçenin yokluğunda Karanlıkaltında işler çok karışıyor.
Büyüler ve sihir, gücü elinde tutan Matron Analardan alınınca, evler arasında süren çekişme ilk kitapta okuduğumuz uzere 
Dağılma ya, dağılma iç savaşlara, bu ikinci kitapta da Parıldayan Ağlar Şehrinde topyekun bir 
Ayaklanma başlamasına neden oluyor.
Öyle sinsi bir ayaklama gerçekleşiyor ki, o güzelim Parıldayan Ağlar Şehri, birkaç düzenbaz Matron Ana'nın gazabına uğruyor.
İlk kitaptan tanıdığımız karakterler inanılmaz gelişme gösteriyor. Her birinin, becerileri doğrultusunda hikayeye yaptığı katkı inanılmaz. İlk kitapta çok sevdiğim muzip büyücümüz Pharaun, kaba tabirle "piçliklerine" devam ediyor :D Kitabın yazarı, bir önceki kitapta kurgulanan karakterleri alıp öyle güzel geliştirmiş ki, her birinin ayrı ayrı aşığı oluyorsunuz.
Thomas M. Reid, kitabın arka kapak yazısında Salvatore'un da yazdığı gibi drowların düşünce tarzına inanılmaz bir soluk getirmiş. Öyle ince dokunmuş, entrikalarla bezenmiş satırlar yok; "Acaba şimdi ne olacak?" diye hiç düşünmüyorsunuz. Katıksız bir drow hikayesi. Bir drowdan ne bekliyorsanız, alâsı gerçekleşiyor.
Ve bir şehri cehenneme, adeta bir harabeye çeviriyorlar...
... Tam da bir drowdan bekleneceği gibi.
Dağılma ya, dağılma iç savaşlara, bu ikinci kitapta da Parıldayan Ağlar Şehrinde topyekun bir Ayaklanma başlamasına neden oluyor.
Öyle sinsi bir ayaklama gerçekleşiyor ki, o güzelim Parıldayan Ağlar Şehri, birkaç düzenbaz Matron Ana'nın gazabına uğruyor.
İlk kitaptan tanıdığımız karakterler inanılmaz gelişme gösteriyor. Her birinin, becerileri doğrultusunda hikayeye yaptığı katkı inanılmaz. İlk kitapta çok sevdiğim muzip büyücümüz Pharaun, kaba tabirle "piçliklerine" devam ediyor :D Kitabın yazarı, bir önceki kitapta kurgulanan karakterleri alıp öyle güzel geliştirmiş ki, her birinin ayrı ayrı aşığı oluyorsunuz.
Thomas M. Reid, kitabın arka kapak yazısında Salvatore'un da yazdığı gibi drowların düşünce tarzına inanılmaz bir soluk getirmiş. Öyle ince dokunmuş, entrikalarla bezenmiş satırlar yok; "Acaba şimdi ne olacak?" diye hiç düşünmüyorsunuz. Katıksız bir drow hikayesi. Bir drowdan ne bekliyorsanız, alâsı gerçekleşiyor.
Ve bir şehri cehenneme, adeta bir harabeye çeviriyorlar...
... Tam da bir drowdan bekleneceği gibi.