Zeynep Gökçe ⋆˚꩜｡
@gokcezzzz
8 okur puanı
Aralık 2024 tarihinde katıldı
siz bana en uzak yıldızlardan daha uzaksınız işte hakiki yalnızlık budur
Hem, o gece evi terk ederlerken etrafta bir buz ejderhası yoktu ki. Sadece savaş ejderhalarının cüsseli leşleri ve siyah ile turuncular içindeki üç ejderbinicinin küçük cesetleri vardı. Bir de daha önce orada olmayan, suyu çok ama çok soğuk ve dalgasız küçük bir su birikintisi. Dikkatle su birikintisinin etrafından dolaşmış, oradan da yola çıkmışlardı.
Gallant
Odadaki ışık loş bir hâl almaya başladığında Olivia gözünün ucuyla onu gördü. Hortlak yarı orada yarı değildi ama Olivia hafızasından kalan parçalar sayesinde onu zihninde birleştirebiliyordu. Çatık kaşları, dağınık bukleleri ve bir zamanlar öfkeyle parlayan gözleri. Hortlak ona yaklaşıp bankta yanına oturdu. Olivia dönüp bakmayı ne kadar çok istese de yapmadı.Bakışlarını aşağıda tutup bekledi ve kısa bir süre sonra hortlak, yarı orada olan kafasını eğip yarı belirgin parmaklarını tuşlara uzattı. Parmakları, Olivia’nın takip etmesini bekleyerek tuşların üzerinde bekliyordu.İşte böyle, diyordu sanki. Olivia, onun kendisine gösterdiği gibi ellerini tuşlara uzatıp arada tereddüt ederek çalmaya başladı.
I LOVE CARDANS TAIL YA !!!!
Kuyruğunu saklıyordu. Çünkü kuyruğu yüzüne gizlemeyi öğrettiği şeyi fazlasıyla açık ediyordu.
Hiçliğin Kraliçesi Sevdiğim AlıntılarAlıntı
“Hayatımın büyük kısmını kalbimi koruyarak geçirdim. O kadar iyi korudum ki bazen hiç yokmuş gibi davrandım. Şimdi bile delik deşik, kurtlanmış ve kabuk bağlamış halde. Ama sana ait.”
