Bir avuç tozdan gökdelenler diktin ruhunun boşluğuna,
Adını kazıdın kanla, kendi kibrinin taş duvarlarına.
Gözlerinde sönmeyen o obsidyen hırsın ateşi,
Kendi krallığını kurarken, yıktın içindeki o masum eşi.
Zirve sandığın o soğuk taht, aslında bir celladın masası,
Sahip olma arzusu, ruhunun en derindeki o dipsiz yasası.
Her altın sikkede biraz daha öldürdün kendine dair ne varsa,
Dünya artık senin olsun, ne fayda; ruhun o enkazda nefessiz kalsa.
Kapısını içeriden sürgülediğin o devasa sarayda şimdi,
Kendi gölgenle savaşıyorsun, o gölge ki en sadık düşmanın şimdi.
Hırsların, zincirlerin oldu; her adımda biraz daha derinleşen o çukur,
Artık sen, kendi cehenneminde, kendi kendine mahkum, ebedi bir gurur.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Kimse kimseyi o kadar uzun boylu düşünmüyor ve de onemsemiyor. Kafamızda kurduğumuz çoğu şey kaygilarimizin gölge oyunlari sadece
Korku :d
Yağmuru sevdiğini söylüyorsun ama yağmur
yağdığında șemsiyeni açıyorsun. Güneși sevdiğini
söylüyorsun, ama güneș parladığında bir gölge
noktası buluyorsun. Rüzgarı sevdiğini söylüyorsun
ama rüzgar estiğinde pencerelerini kapatıyorsun
Korkuyorum çünkü beni sevdiğini söylüyorsun.
~William Shakespeare
YALNIZLIK _ GeceResepsiyonistiŞiir
Ah içimde ki derin , boğucu yalnızlık.
Düşman mısın dost musun bilemedim.
Acıdan acıya attında şükür dedirttin.
Bambaşka bir şehirde gurbetteyim.
Ne dşye benimle gelen tek şey sensin.
Mutluluğu haram kıldın bana nedir garezin.
Aşık olmak isterim sen çıkarsın karşıma
Gülüp eğlenmek isterim sen ağlatırsın
Söylesene dost musun yoksa düşman mı?
Katilim olacaksan söyle bileyim .
Yalnızlık ahh.. benim vazgeçilmez yarim..
Boynum bükülür bir aşk gördüğümde
İçimde bir yara tekrar kanamaya başlar
O zamanlarda çıka gelmezsin de sen
Mutluluğuma gölge gibi düşmeyi bilirsin.
Bir sabah güneşi gibiydi benim hayatım
Ne diye gün batımı gibi çaresiz kıldın
İnşa etmeye çalıştığım her seferde
Zelzele olup başıma yıkan sen değil misin?
Benim kadim dostum en büyük düşmanım.
Ruhun sessizliği
Beden iyileşmeyi beklerken, ruh sessizce yorulur; çünkü hastalık yalnızca bedene değil, insanın içindeki ışığa da gölge düşürür...