Tanrı ile insan arasındaki iletişim, tek-taraflı değil, çift-taraflı, yani karşılıklıdır. Tanrı'dan insana doğru olan iletişimin şifahi olanına - ki Vahiyden başkası değildir – karşılık, yukarı yönde şifahi iletişim tipi olarak, dua vardır ki, yakarış' anlamına gelen bu terim, Tanrı'dan lütfunu ve yardımını talep eden insanın onunla kalben konuşmasına tekabül eder. Aynı şekilde, Tanrı'nın şifahi-olmayan ayať'ı indirmesinden ibaret olan şifahi-olmayan ilahi iletişimin, İslâm'da salāt olarak bilinen beşeri bir karşılığı vardır, ki bu, bir nevi ibadet şeklidir. Aslında, salāt veya ibadete çeşitli açılardan bakılabilir. Fakat bu araştırmanın özel bakış açısından bakıldığında, o, yukarı yönde, yani insandan Tanrı'ya doğru, dilsel-olmayan iletişim çeşididir; zira insanın Kadir-i Mutlak'ın huzurunda hissettiği derin huşunun formel bir 'ifadesi'dir. Burada, insandan, Tanrı'nın sözlerini ve işaretlerini sadece edilgen bir şekilde almak yerine, aynı hisleri paylaşan hemcinsleriyle birlikte ibadet etme arzusunu birtakım ritüellerle somut bir şekilde ifade etmesi istenmektedir.