Eskiden kıyamazdım. Artık hoşuma giden, üzerinde düşünmek istediğim ne varsa çiziyorum. Bu şekilde kitapla aramda bir bağ oluşuyor sanki. Hem ikinci el kitap aldığımda ve insanların çizdiği yerleri gördüğümde de mutlu oluyorum. O kişiyi anlamaya çalışmak, acaba ne düşündü diye meraklanmak... belki aynı duyguları paylaştığını görmek. Niçin saygısızlık olsun ki? Aksine kitabın hakkı verilerek okunduğunun bir göstergesi gibi.