55 Yorum
Eskiden kıyamazdım. Artık hoşuma giden, üzerinde düşünmek istediğim ne varsa çiziyorum. Bu şekilde kitapla aramda bir bağ oluşuyor sanki. Hem ikinci el kitap aldığımda ve insanların çizdiği yerleri gördüğümde de mutlu oluyorum. O kişiyi anlamaya çalışmak, acaba ne düşündü diye meraklanmak... belki aynı duyguları paylaştığını görmek. Niçin saygısızlık olsun ki? Aksine kitabın hakkı verilerek okunduğunun bir göstergesi gibi.
Bütün çizgileri uç uca birleştirince dünyayı bir kez turlaması gerekir diyenlerdenim.
Bu yorum görüntülenemiyor
Eskiden çizemezdim. :’)
Ancak bir süre sonra çizmeye başladım. Günlük tutan bir insan değilim ama kitapların içinde çizdiğim cümleler benim hayatıma dokunan cümlelerdir. Kendi kitaplarımın içinde benden bir parça saklamayı seviyorum. 🥰
Cayır cayır çizerim gayette. Kitabın metası değil, içinde yazanlar, bana katacağı değerler önemlidir. Bazen bu konuda aşırıya kaçıldığını ve şekilciliğe doğru bir yol alındığını görüyorum.
Bende böyle düşünüyorum 🙌🏻
1 yanıtı göster
Reklam
Doğrusu hiç çizmedim. Çünkü o an sadece kitaba odaklanıyorum. Bir tane yazar mıydı neydi tam hatırlamıyorum, ama kitap okumak ibadet etmek gibidir demişti. Altını çizersem o anki okumaya saygısızlık yapmışım gibi gelir bana.
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.