Neden?Düşünce
Ezilenler arasında en az delilerle ilgileniriz.
1960'larda Vietnam, 1930'larda kadınlara oy hakkı hareketi, ABD'de ve Güney Afrika'da zenci hareketleri, eşcinsel hareketler, anti-nükleer akımlar ve benzeri tüm hareketler, doğrudan ilişkisi olmayanlar tarafından bile, dünyanın dört bir yanında coşkulu bir destek görmüştür. Üstelik bunların hepsi, aydınlar arasında da revaçtaydı. Ne var ki, deliler genellikle “sahipsiz” kalmışlardır. Neden?
··
242 Gösterim
2 Yorum
"Delilerin" toplumdan izole edilişlerini normal gördüğümüz için olabilir. Sahip çıkmak aklımıza bile gelmiyor çünkü bulundukları yerde yani "akıl hastanelerinde" onlara yeterince sahip çıkıldığını, en doğru yerde olduklarını düşünüyoruz. Sanırım. Akıl hastanesi dışında olanlarla karşılaştığımızda ise genelde ya korkup yolumuzu değiştiriyoruz ya da umursamıyoruz, dinlemiyoruz. Hal böyle olunca bu insanların ezilmeleri meselesi çok az kişinin ilgi alanına giriyor.
Deli, deli olduğunun farkında değildir. Dolayısıyla ona yardım etmeye çalışsan bile etkileri kısıtlı kalacaktır. Diğer bahsedilenler haksızlığı görürler, bilirler ve yardım geldiği takdirde bir şeyler değişebilir. Bu değişikliğe sebep olma isteği pek çok şeyden kaynaklanabilir. Ama temel sebebin bu ayrım olduğunu düşünüyorum.
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.