Ayfer: "Bir çift tek patik": Bir çift tek patik Ağustos ayı öykü etkinliği 🍀 #133258513 Zaten her şeyi bile isteye yapmış olmak ve çektiğin her yalnızlığa bir çare bulamadan, bir suçlu arayamadan, son vermeyi beceremeden nasıl yaşayabiliyorsun. Bir çocuğun;kız çocuğunun oyuncağında hüznü yaşamak nasıl bir duygudur?! Doğmamış, ama ona alınmış kıyafetler ve oyuncaklarda ; yaşam bulmasını beklerken, onun doğumu seni ne çok da yok ediyordu anlayabiliyor musun?! Kurulan bir odanın içinde, hayallerden kendini arındırıp kabusa doğru için için işlemek var bir de... Baktığın her ayrıntıda eriyip gitmek gibi. Pencereden yatağın üzerindeki kız çocuğuna ait olacak olan battaniyeye doğru;perde aralığında içeri sızan ışık huzmesi parlayan bir kara elmas sanki, bu kadar açık bu kadar cıvıl cıvıl olan odanın aydınlığı neden içine karanlığı yansıtıyor... Ve sen nasıl(?)bu kadar anlayışlı olmak için çabalıyor ve dahi sakin kalabiliyorsun ki. Doğacak olan sana ait değil, onu sevdiğin adamla var etmedin, onu hiçbir zaman emzirmeyeceksin, "agu" demesine sevinç çığlıkları atmayacak, altına yaptığına mutlu olmayacak, yürüyüşüne şahit olamayacaksın... O zaman nedendir bu içindeki huzur? O'nu bu kadar mı(?)sevdin, bu kadar mı(?)sevmedin kendini... Neyin fedakarlığı bu?! Neyin ahde vefası?! Bilmiyorsun değil mi, ya da en iyi bildiğin şey sadece bu... Seni kabullenmeyene o kadar alıştırılmışsın ki, şimdilerde onu kabul edenlere sonsuz minnet duyuyorsun. İnsansın çünkü sen, özünü kaybetmiş ve bulamamış bunca yığın arasından sıyrılmasını öğrenip asıl olması gerekeni kendine çare bellemişsin. İnsansın sen!.. Hadi şimdi çık o odadan, ne kadar olduğunu kestiremediğim yaşam sürene bir armağan al ve öyle çık... Bir çift patiğin tekini... Anlamı derin, yokluğu kesin ve çift olmayacağını bilerek için için ayrıl o...

Bir çift tek patik

Ağustos ayı öykü etkinliği 🍀 #133258513 Zaten her şeyi bile isteye yapmış olmak ve çektiğin her yalnızlığa bir çare bulamadan, bir suçlu arayamadan, son vermeyi beceremeden nasıl yaşayabiliyorsun. Bir çocuğun;kız çocuğunun oyuncağında hüznü yaşamak nasıl bir duygudur?! Doğmamış, ama ona alınmış kıyafetler ve oyuncaklarda ; yaşam bulmasını beklerken, onun doğumu seni ne çok da yok ediyordu anlayabiliyor musun?! Kurulan bir odanın içinde, hayallerden kendini arındırıp kabusa doğru için için işlemek var bir de... Baktığın her ayrıntıda eriyip gitmek gibi. Pencereden yatağın üzerindeki kız çocuğuna ait olacak olan battaniyeye doğru;perde aralığında içeri sızan ışık huzmesi parlayan bir kara elmas sanki, bu kadar açık bu kadar cıvıl cıvıl olan odanın aydınlığı neden içine karanlığı yansıtıyor... Ve sen nasıl(?)bu kadar anlayışlı olmak için çabalıyor ve dahi sakin kalabiliyorsun ki. Doğacak olan sana ait değil, onu sevdiğin adamla var etmedin, onu hiçbir zaman emzirmeyeceksin, "agu" demesine sevinç çığlıkları atmayacak, altına yaptığına mutlu olmayacak, yürüyüşüne şahit olamayacaksın... O zaman nedendir bu içindeki huzur? O'nu bu kadar mı(?)sevdin, bu kadar mı(?)sevmedin kendini... Neyin fedakarlığı bu?! Neyin ahde vefası?! Bilmiyorsun değil mi, ya da en iyi bildiğin şey sadece bu... Seni kabullenmeyene o kadar alıştırılmışsın ki, şimdilerde onu kabul edenlere sonsuz minnet duyuyorsun. İnsansın çünkü sen, özünü kaybetmiş ve bulamamış bunca yığın arasından sıyrılmasını öğrenip asıl olması gerekeni kendine çare bellemişsin. İnsansın sen!.. Hadi şimdi çık o odadan, ne kadar olduğunu kestiremediğim yaşam sürene bir armağan al ve öyle çık... Bir çift patiğin tekini... Anlamı derin, yokluğu kesin ve çift olmayacağını bilerek için için ayrıl o odadan. Kokusu sinmesin yüreğine, gözünün önüne gelmesin hiçbir detay, izin verme seni içine çekmesine ;girdabında yok olmamak için kaç koşar adım sana ait olmayacak huzurdan... İndiğin her basamakta söz ver kendine. Asla. Asla. Ve asla...

Öykü

··

2.460 Gösterim

5 Yorum

Lütfen giriş yapınız.

özlem

Çiçeklerle kurutulmuş bir anılar defterinden kah hüzünle kah o hüznü var eden de tebessümle bir sayfayı dinlemek gibiydi.. Emeğinize, kaleminize sağlık :)

Ayfer

Gönderi Sahibi

Çok teşekkür ederim değerli yorum ve düşünceleriniz için. 🤗🍀

Öğretmen Hanım

Sakın kaçırdığımı sanma ☺️ İyi bir ruh hali ile okumak istedim. Kalemine sağlık canım benim. İlerde bir kitap görüyor gibiyim ben 🥰🌸😘

Ayfer

Gönderi Sahibi

Canımsın yaaa! :)) Bu etkinlik benim için tecrübe oluyor. Umarım ki istediğim nitelikte bir kitap(lar) yazmış olurum... Çok ama çok teşekkür ederim cancağızım. 💜😚🍀

Öğretmen Hanım

Yolun açık olsun güzelliğim. Rica ederim 🧿❤️😘

Erhan Özdemir

Elinize sağlık, söylemeseydiniz bile aşağıda anlaşılıyordu renk, kız çocuk odasından, temaya uygun duygusal bir durum hikayesi, teşekkürler katılımınız için.

Ayfer

Gönderi Sahibi

Etkinlik için yine her zaman ki gibi ben teşekkür ederim, bir gün bu öyküleri genişletip kitap haline getirme cesareti veriyor insana. Etkinlikte kalalım. 🍀

Erhan Özdemir

Okudukça ve yazdıkça daha iyileri çıkıyor hep. Umarım istediğiniz gibi olur ilerde.

İrfan Gülmez

Hikayenin çıkış noktası nedir tam olarak Ayfer, bana kısaca özet geçebilir misin?

Ayfer

Gönderi Sahibi

Kendimle aramda bir sır. ✌🏻😅😅🤗