Kitabı bu gün bitirdim ve duygularımı nasıl dile getireceğimi açıkçası bilemiyorum. Ama eğer inceleme yazmasam da kendimi kötü hissedeceğim:)
Bu kitabı yaklaşık olarak iki yıl önce de okumuştum ama o zamanlar anlayamadığım o kadar çok nokta olduğunu şu anda hissediyorum( ki iki yıl sonra okuyacağım zaman da aynı şeyi hissediyor olacağım)
İçerisinde Oğuz Atay'ın birbirinden güzel kısa öykülerini barındırıyor. Oğuz Atay'ın yaptığı karakterlerin ruh çözümlemeleri- ne hayran kaldım( özellikle "korkuyu beklerken ve unutulan" öykülerinde bunu muhteşem bir şekilde yaptığını düşünüyorum)
Her ne kadar kitapta bulunan bir çok öykü trajedik olsa bile beni güldüren bir öyküsü de oldu: Ne Evet Ne Hayır öyküsü
Normalde başka bir yazar parantez içi konuşmaları bu kadar yoğun tutsaydı bu kadar sevmezdim ama bu kitaptaki parantez içleri konuşmaları beni benden aldı açıkçası:)
Kesinlikle okumanız gereken bir kitap:))
İyi okumalar diliyorum... Oğuz Atay