Kitabı okurken bir ara; fındıklı, fıstıklı hatta bademli çikolata piyasada gırla varken neden cevizli çikolata yok diye düşünmeme sebep olan kitap... Boş boş tavani seyretseydim daha yararlı olurdu benim için. Kitap sevmediğim türün en vasat örneklerinden biri. Yani ticari kaygılarla yazılıp, aşkı dile düşüren bir kitap. Kitabın ana karakteri arwin 25 yaşının sonlarında ama zeka yaşı 12 filan. Şimdi bu çok sevdigi sevgilisi tarafindan en yakin arkadaşiyla aldatılmış tüm kitap boyunca bu yüzden ölüyo bitiyo, depresyona girmeler dogru aski bulmak için uğrasmalar filan. Blog yazarından evrilmiş yazarın kaleminden çıktığı o kadar belli ki. Destek yayinlarida valla hayrat kurumu gibi önüne gelen yazarın kitabini basmaya başladı. Gençlik edebiyati desem degil, edebiyat hiç değil. Noktalama işareti ve yazım kurallarıni pek önemsemem, hani illa uyulacak diye takıntılarım yoktur. Beni bile rahatsiz etti noktalama yanlışları... Sıradan, albenisi ve bir olay örgüsü olmayan bir kitap. Sirf azicik ünlü olunup, takipci sayısı artsin diye yazılmış bol bol örneği olan bir kitap.. acımasız bir yorum oldu sanırım ama, başka yazabileceğim bir sey yok.
·
34 Gösterim
4 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Bu arada basit bir matematik hesabı yaptım... 3 oy almış ve 7 puanı var... Yani toplamda 3 oydan 21 puan kazanmış. Senin 2 oy verdiğini görüyorum, yani geriye kalan 2 kişi toplamda 19 puan vermiş. Ve bu da tek bir kombinasyonla sağlanır ki bir kişi 10 diğeri de 9 vermiş :S
Böyle kitapların ortaya çıkmasındaki en büyük pay, artık herkesin blog ya da Wattpad gibi yazma ortamlarına çok kolay erişebilmesi. Okuma zevki henüz gelişmemiş ve belki de hiç gelişmeyecek olan genç kitle bu tür şeyleri okumaya bayılıyor. Ama herkesin eline klavye verilmemeli. Durum böyle giderse kitap rafları Türk dizileri gibi kopya eserlerle dolup taşacak gibi duruyor.
sıla
Gönderi Sahibi
Yaa çook tesekkur ederim =) yüzünü ufacıkda olsa tebessum ettirdiysem bu beni gerçekten çok mutlu eder =) ayy mutlu oldum. =)
sıla
Gönderi Sahibi
Opsesifim sanirim. =) ya bende şöyle bir durum var bir kitap ne kadar kötü olursa olsun sonunu getirmek ihtiyacı hissediyorum. Sanki kötü bir kitaba katlanip onu bitirmek daha buyuk bir basarı. Bir de her zaman şunu idda ederim dünyanın en kötü kitabı bile sana farkli bir kelime öğretirse bu bile kardır. Düşüncem bu yönde =)