Ve aslında nereden anlaşılır gelişkinlik!
Gelişkin bir insanın duyulara iyi gelmesinden: aynı zamanda hem sert, hem yumuşak, hem de güzel kokan bir ağaçtan yontulmuş olmasından.
Kendisine iyi gelen şeylerden hoşlanır yalnızca; iyi gelme ölçüsü aşıldığında sona erer hoşnutluğu da, hazzı da.
Gördüğü zararların çarelerini bulur, kötü tesadüflerden kendi çıkarı için yararlanır;
Onu öldürmeyen şey, onu güçlendirir.
Gördüğü, duyduğu, yaşantıladığı her şeyden içgüdüsel olarak kendi yekûnunu toplar:
İster kitaplarla, ister insanlarla, ister manzaralarla temas halinde olsun, hep kendi toplumundadır:
Seçerek, izin vererek, güvenerek onurlandırır.
Ne “şanssızlığa” inanır ne de “suç”a: başa çıkar kendisiyle, başkalarıyla, unutmayı bilir, - her şeyin ona iyi geleceği kadar güçlüdür.
Sayfa 10
··
109 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.