Kitabın yarısı, madene yolculuğu, yarısı madenin içini anlatıyor. Anlatıyor dediğime bakıp, “ne olaylar ne olaylar” diye düşünmeyin, çünkü neredeyse olay yok. Karakterin düşüncelerini, küçük hadiseler karşısındaki tutumunu okuyoruz.
“Olay yok dağılın!” dediğime de bakmayın. Bu kesinlikle sıkıcı bir kitap değil. Hikaye çok yavaş ilerlemesine rağmen Soseki elini uzatıp size bir sonraki sayfayı çevirtiyor.
Karakter: Zengin ailede el bebek gül bebek büyümüş, hayatı tanımayan bir çaylak. Başının yarısı aydınlıkta, yarısı karanlıkta. Ne yaşamaktan vazgeçebiliyor, ne ölmeyi istemekten. Bir de dalgınlığı var ki, etrafı yeniden seçmeye başladığında gördükleri hayal mi düş mü anlayamıyor. Ensesine bir tane patlatıp “kendine gel, önüne bak önüne” diyesiniz geliyor.
Gelelim 
Natsume Soseki ye...Yüz yılı aşkın bir süre önce yazdığı romanı bize bugün yazılmış gibi yutturan bir yazar. “Kadınlar bizlere bağımlı aciz varlıklar olduğundan gibi dar kafalı bir tespit okuyana kadar çok da farkına varmıyorsunuz çook zamanlar önce yazıldığını. Ki budan sebep 
Haruki Murakami yazarı Japon edebiyatının en iyi modern romancısı ilan ediyor.
Soseki’nin en sevdiğim yanına gelirsek, yarattığı karakterin kendi hayatını yaşamasına izin vermesi. Karakter havada tüy gibi uçuşuyor, Soseki tutayım da yere indireyim demiyor. Sesini araya sıkıştırıp kendi düşüncelerini okura duyurmaya çalışmıyor. Okuru edilgenleştirmeyen, etkisiz elemana dönüştürmeyen bir tarzı var. Umarım diğer kitaplarında da bu yüksek biçimli kurmaca devam eder, ben de en sevdiğim yazarlara bir isim daha eklerim.
Eee filmin sonunda nooluyo derseniz, valla bir şey olmuyor. Soseki onu bize bırakıyor. Bize bırakmasa noolurdu derseniz, çok güzel bir uzun ve de ‘ağır roman’ olurdu. Mustafa Altıoklar yönetir, Okan Bayülgen de Müjde Ar olmadan oynardı..
Keyifli okumalar...
Natsume Soseki ye...Yüz yılı aşkın bir süre önce yazdığı romanı bize bugün yazılmış gibi yutturan bir yazar. “Kadınlar bizlere bağımlı aciz varlıklar olduğundan gibi dar kafalı bir tespit okuyana kadar çok da farkına varmıyorsunuz çook zamanlar önce yazıldığını. Ki budan sebep Haruki Murakami yazarı Japon edebiyatının en iyi modern romancısı ilan ediyor.
Soseki’nin en sevdiğim yanına gelirsek, yarattığı karakterin kendi hayatını yaşamasına izin vermesi. Karakter havada tüy gibi uçuşuyor, Soseki tutayım da yere indireyim demiyor. Sesini araya sıkıştırıp kendi düşüncelerini okura duyurmaya çalışmıyor. Okuru edilgenleştirmeyen, etkisiz elemana dönüştürmeyen bir tarzı var. Umarım diğer kitaplarında da bu yüksek biçimli kurmaca devam eder, ben de en sevdiğim yazarlara bir isim daha eklerim.
Eee filmin sonunda nooluyo derseniz, valla bir şey olmuyor. Soseki onu bize bırakıyor. Bize bırakmasa noolurdu derseniz, çok güzel bir uzun ve de ‘ağır roman’ olurdu. Mustafa Altıoklar yönetir, Okan Bayülgen de Müjde Ar olmadan oynardı..
Keyifli okumalar...
·
3.224 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
