İnsanlıkRoman
Stefan Zweig'in ilk olarak Satranç isimli kitabını okumuştum ve o kadar etkilenmiştim ki anlatamam. İkinci Dünya Savaşı zamanlarını anlatırken çok muazzam bir anlatım sunmuştu. Rakibin biri nazileri, diğeri halkı, oyunun kendisi ise naziler ve halk arasındaki mücadeleyi anlatıyordu. Yazarımızın diline hayran kalmıştım. Bu şevkle Mürebbiye kitabını okumaya başladım lakin keşke Satranç kitabını okuyup bıraksaydım dedim. Elbet bir olay örgüsü var kitapta ancak bu sefer istediğim hazzı kesinlikle yakalayamadım. Kitap 4 farklı hikayeden oluşuyor ve hikayelerin hepsi de insanların iç dünyasına hitap ediyor. Genellikle insanların acımasızlığı, başkaları hakkındaki düşünceleri yahut aşk ve yalnızlık gibi konulara değinilmiş. Gerek içindeki olay örgüsü olsun, gerek konular bakımından olsun pek iç açıcı değildi. Okurken sanki dünya klasiği değil de normal bir hikaye kitabı okuyormuşum gibi hissettim.
·
43 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.