“Sevgi” için olduğu kadar aynı şey, belki de daha fazlasıyla KİŞİLİK/KARAKTER için de geçerlidir. Tam da ayrılıklar esnasında belirir karakterlerin, kişiliklerin (iyi ya da kötü) yapısı.
İki arkadaş, dost, evli çiftler vs ayrılık esnasında ilişkilerine bağlı olan sevgileri bitmiş tükenmiş olabilir karşılıklı ya da bir taraflı, ama peki ya İNSAN SEVGİSİ! DOĞRULUK SEVGİSİ! Bunlar bitmez ki, bitmemelidir! Bir taraf insanlığını bırakıp başka bir varlık türüne taşınıyor değildir. İkisi de insan kaldığına göre en azından insan olarak iyi, güzel, doğru yaklaşabilmelidirler birbirlerine karşılıklı olarak. Ama gel gör ki topluma baktığımızda birbirlerini siliyorlar. Bu sözcüğü de ayrılıklar esnasında kullanılış biçimi ile hiç sevmiyorum: BEN ONU SİLDİM! Ne tuhaf bir hareket, ne zalimce! Ayrıca aptalca çünkü insan olarak silinmez; insan kaldığımız müddetçe! Bitti ilişkimiz, de, bu yeterlidir bence, sevmiyorum onu artık, de, bir arkadaş olarak işim yok onunla artık, de vs. SİLDİM, ne demek? 🤔 Diye düşünüyorum!