YÜK EDEBİYAT’ın 3. sayısında “Bir Senden Bir Benden” isimli öykümle ben de varım.
t.co/KxMxVvXnFy
6 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
"Öyle derin bir kinle doluyorlardı ki biri bile pişman olmuyordu yaptığından. Ölen ayrı kahramanlaşıyordu, öldüren ayrı. Avuçlarının içi, yüzleri kendi tırnaklarıyla yırtılan analara soran eden yok."
Giden gider de, olan hep yüreği yanan bir anaya olur zaten. Çok güzel bir hikâye okudum, kalemine sağlık güzel insan. 👌👏👏🌼
Bir "yük" binmeyecekse sırtımıza neden öykü okur insan? Acıyı hayatımızda istemeyen ancak okuduğumuz öykü / romanın içinde olmazsa olmazımız bilen tayfayız biz. İşte o tarafımıza hitap etmiş öykünüz sevgili Cengiz. Yazdığınız satırları okurken aslında Seyfi'nin dilinin tutulduğu, izaha bile kalkışamadığı durumların hayatımızda da yer aldığını anlıyorum. Azıcık tavanla bakışmak bile yetiyor ya da gökyüzünü kısık gözlerle seyretmek. Çıktığın bu yolda başarıların daim olsun. Başarı diyorum çünkü samimiyeti hissettirip de ortaya hatrı sayılır bir metin çıkarmak kolay iş değil. Tebrik ederim, eline, yüreğine sağlık.
Ne hoş bir cümleyle başlamış yorumun Onur. Senin, benim gibiler bir hâl olduk yüklerimizden ancak başka türlü yaşamak da mümkün olmadığına göre taşıyıp duruyoruz işte:)
Desteğini hep hissettirdin, çok kıymetli bu. Var olasın. Övgünün sen gibi değerli bir okurdan gelmesi daha da mutlu kılıyor insanı. İyi ki tanışmışız dediğim nadir dostlardansın. Eksik olma. Çok teşekkür ederim. 🥰
Öykünüz çok iyiydi. Böyle metinler gelince dergiye verdiğimiz emeklerin boşa olmadığını anlıyoruz. Selâmlar.
Yazarken mutluyum. Sizlerden böylesi yorumlar alınca bir daha mutlu. 😊 Emekleriniz karşılığını bulsun. Dergiyi ilk sayıdan bu yana takip ediyorum. Uzun ömürlü olacak, belli. Çok teşekkür ederim. Sevgiler.
