HUSREV - Ben sanatı hayattan başka bir șey sanıyordum. Hürriyetlerin sonu. Âciz bahtımın ulaşamadığı bir yer. Orası irademin bahçesiydi. Orada, oyuncaklarıyle oynayan bir çocuk gibi
bașı-boștum. Orada kulluktan çıkıyor gibiydim.
MANSUR - Ah, Husrev:
HUSREV - Ben ne yaptım? Bir hududu zorladım. Kendimin dışına çıkmak isterken, kendime rast geldim.