Yaban'cıEdebiyat
Öncelikle Yakup Kadri Karaosmanoğlu'nun okuduğum ilk kitabı olduğunu belirteyim.
Karakterimiz İstanbul'da büyümüştür. Birinci Dünya Savaşı esnasında gazi olmuş ve sonrasında arkadaşının iknası üzerine O'nun köyüne yerleşme kararı almıştır.
Ama okur yazar olması, şehirde büyümüş olması köyde yabancılık çekmesine neden olur. Çevresindeki hiçkimseyle bağ kuramaz. Köylüler de O'na Yaban derler. Kendini bulunduğu yere ait hissetmez, bir yabancı olduğunu düşünür. Hem köylülerin cahilliklerinden yakınır hem de aralarından bir türlü ayrılamak istemez. Ama vakit geçtikçe eleştirdiği insanlara muhtaç kalır. Çünkü insan denilen canlı yalnız yaşamaya uygun yapıda değildir. Kendini köyün dışında bir eve atar ama yalnızlıktan da kavrulur. Hor gördüğü insanlarla tekrar konuşmaya başlar hatta evine çağırır ama bu sefer de köylüler iletişim kurmak istemezler. En sonunda o yalnızlıkta bir kıza aşık olduğunu düşünür ama bu aşka da içi bir türlü sinmez.
Bir yandan insan ilişkilerine bakarken diğer yandan da savaş devam eder. Köyler yağmalanır, evler ateşe verilir, kadınlar kaçırılır.
Yazar tarihi bir doku üzerine; yalnızlık, yabancılaşma, ötekileştirilme ve cahillik gibi konuları çok akıcı bir şekilde aktarmış.
Yakup Kadri'yi bu kitabından dolayı negatif eleştiri yağmuruna tutmuşlar. Anadolu insanını kötü gösteriyor demişler. Bunun nedeni hiç eleştiri kaldıramamamız. Hep istiyoruz ki birileri halkımızdan bahsederken "çok sıcakkanlılar, yardımsever, güler yüzlüler, çok bilgili ve ileri görüşlüler..." desin.
Maalesef hiç de öyle değiliz. Hele ki Osmanlı Devleti tam yıkılacak durumda iken, o halkın hali tam tersi durumdadır.
Aslında Yakup Kadri'nin yaptığı; padişahlık sistemini, ağalık sistemini, gericiliği, cahilliği, eğitimsizliği eleştirmek. Ama bu ülkenin milliyetçi damarları bu eleştirilere doğru demeyi ne yazık ki doğru bulmuyor.
··
6,4bin Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Ben en çok şu konuda eleştirdim kitabı kazanılan zaferlere halkın çok kayıtsız olduğunu yazmış Yakup Kadri bu satırları okuyunca pek inanamadim dönem gazetelerine baktım ve araştırdım tam tersine kazanilan zaferleri Anadolu halkı bayram sevinci gibi kutlamış objektif bakarsak köylünün tek bir pozitif yanını bile yazmamış
