Sevildiğini sanmış ve yanılmış olmaktan çok utanıyordu. Ölebilseydi eğer bunu tercih ederdi.
10 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
ben tercih etmezdim, yaşam sevilmeden de devam ediyor. bir ayağı topal bile olsa
Sanmış olmak. En çok bu koyuyor ama yaşamaya devam etmek zor değil. Sadece bir süre sevildiğini sanacak kadar karşı tarafı tanımamış olmanın gerçekliği ile baş etmek zorunda kalıyorsun.
Yanılmış olmak gerçekten çok utanç verici. Yaşayan bilir… Yine de ölmeyi tercih etmezdim bi böcek beyinli için. Hep derim hayat çok güzel, yaşam çok büyülü :)
Sevgi kiminse değil o yaşayan birinin.
Yaşayan nedir ki,soruyu netleşdirin?
Yaşayan ele hisdir,ona yaşam veren ne?
Yaşayana yaşamı hiss den başka verin ne?
Yaşayanı ayırmışız biz ele çoklu yere.
Anlasaydık ayırırdık bu kadar çok yere?
Biri olmuş yaratan, biri ise yaratılan.
Biri olmuş yaşayan,biri ise yaşanan
Söylenmiş ki,sen varsın bir de seni yaratan.
Böyle söylenmiş ona bir de karşıda olan.
Görürsense neyise o,var bir de sen varsın.
Bir de sana bunları gösteren var yaratan.
Bakalım öylemi,doğru verilmiş bunlar?
Görürüm bir köpeği güneşten uzak durar.
Gölge bir yere gider,orada da oturar.
Gölgede otursa da derinden nefes alar.
Bu anda soru geldi,neden orada oturmuş?
Burda olan havayı o,gören nasıl duymuş?
Bu sorunun kendinde ben ve bir köpek olmuş?
Yoksa bu soruyu da hiss kendisi sormuş?
Her ikimiz yaşadık orda olan ortamı.
Her ikimiz anladık orda yaşamı.
Ona baktım anladım o,neden böyle eder?
Yoksa onun etdiğin hiss kendi bana söyler?
O,olanı geçirir ben de hemen olanı.
O,ne geçirir ise nereden bildim cevabı?
Onun geçirdiğini nasıl alarım ondan?
Belki sorup sözle cevap alırım ondan?
Axı o,benden ayrı,ben de ondan aralı.
Ne yapsa da anlarım dursa bile aralı.
Vücutla biz farklıyız, anlayışla farklıyız?
Farklı olsa idik biz,nasıl doğruyu anlarız?
Düşünmüşüz ben ayrı bir de o,varlık ayrı.
O,varlığın yapdığın sözle sormak ayrı.
Soru sorarsan sözle sen,hangi cevap yaranır?
Ama onu net görürsen bilgi bilmek yaranır?
Ama o,beni yaratan hem de onu yaratan.
O,nedir ki görüb sen doğru cevaba çatasan?
Bize verir o,canı hem de bütün cevabı.
O,kendisi nerede kim verecek cevabı?
Gören o,da canlıdır yoksa canı yaratmış?
Yaradır ve yaşatır,yaratmış ve dayanmış?
Onun zamanı yoksa,onda yine yaratır.
Zamanı varsa onun,yaratıp ve dayanmış.
Sözleri duyunca biz sahiblenib bilgi aldık.
O,bilgilerinse açmasın bilzer aldık?
Yoksa kelimeleri mi toplamaya başladık?
Toplayarak kelimeleri netliğe hiç ulaşdık?
Ama soruyu soran kim,bir de cevabı anlan kim?
Ama kendin gören kim,bir de onu gören kim?
Ama çevreyi geçen kim,hareketi eden kim?
Ama bunu bilen kim,bir de bunu yazan kim?
Bizim için olmuşdur yaman birçok o,kimler.
Kimleri çözmek için düşünce fikir eder.
Düşünce onu salmış çıkmaz labirente.
Nereye gitdiyse de çıkmadı gün yüzüne.
Ama bu karanlık yaşam nasıl değişebilir?
Netlik nasıl gelecek bunu kuran düşünür!
Yolu o,bulmak için edir birçok fikirler.
Düşünerek yollardan birini kendi seçer.
Açılmazsa sorular,sadece zulmü yaşar.
Ondandır soru gelir,bunu görürse o,anlar.
Bu verilen sualler onu ezmeye değil.
Bu sorularla hissi,benden ayırmak değil?
Sevgi,istek bunlar gören aynıdır?
Bakalım belki birbirlerinden farklıdır?
Seven kendin sevdiğinden ayrır?
İstekde ise benle o,yaranır.
Sevgi,istek birbirine karıştı.
Tekrar etdik dil sözlere alıştı.
Sanırız ki,her ikisi de aynıdır.
Anlamayız hangi neye söylenir.
İstek sizce bilgisiz mi kurulur?
Bilgisiz de fikir arzular tutur?
Sizce fikir sevgi ne olduğunu anlıyor?
Belki sevgi hissetmekten geliyor?
Fikir yine aynı sözü kullanır.
Sevgi benden olduğu anlatır.
Bakalım belki fikir sevgi yarattı?
Fikir etdi sevgi ortaya çıktı?
Fikir nasıl varlığa yol gösterir?
Gelib ona hissetmeyi öğretir.
Hiss etmeği sizce fikir geçirir?
Hissetmeden nasıl düşünebilir?
Fikir hissden gelenleri karşılar.
Gelenlerin içinde seçimler yapar.
Hangi doğruyu,hangi yanlış ayırar.
Yalnış edip sonra doğruyu arar.
Fikir etmek nasıl olur izledik?
İzleseydik ne yaptığın bilmez idik?
Neden onu üstün olarak yarattık?
Yalnış edip onu öne çıkartdık.