Kendini Arayan İnsanPsikoloji
Rollo May in daha önce 
Yaratma Cesareti, 
Kafese Konan Adam kitaplarını okumuştum.
Her biri farklı dönemlerde benim için şifa olmuştu. Yaratma Cesareti sanatçıların dünyasına bakış atmamızı sağlarken Kafese Konan adam, yaşanan her şeyin öznesi olamayacağımız fikrini yansıtıyor.
Kendini Arayan İnsan ise bu kez bambaşka bir dünya. Cesaret nedir? Birey olmak ne demek? Kendini gerçekleştirmek nedir? İnsanın egoları, üzütüleri, korkuları ve bunların altındaki sebepler..
Varoluşsal sancılarınız varsa sahiden her bir alanına nazikçe dokunuyor bu kitap. Ancak genel anlamıyla bahsetmek gerekirse "endişe çağı" olarak isimlendirdiğimiz günümüz devrinde; kendini tamamlamak ve içindeki boşluk ve yalnızlık duygularıyla savaşmak neyi gerektiriyor? Neyden götürüyor, bu kitabın sorusu.
Sf.9 "Böylesine parçalanmış bir dünyada içsel bütünlük nasıl sağlanabilir? Ya da: Ne geçmiş ne gelecek açısından hiçbir şeyin kesin olmadığı bir dönemde kendini gerçekleştirmeye giden o uzun gelişme sürecine nasıl girişilebilir?"
Rollo May her zamanki gibi düşüncelerini o kadar sistemli dile getirmiş, kitabın başını sonuna o kadar güzel bağlamış, uslamlamasını o kadar güzel yapmış ki; kitaptan özet halinde bahsetmek neredeyse bütün kitabı anlatmak anlamına geliyor. O yüzden sadece bu devirde; mümkünse kafanızın sakin ve rahat olduğu bir zamanda okumanızı tavsiye etmekle yetineceğim. Çevireni Kerem Işık'ı tebrik ederken bir yandan da eklemek istiyorum ki; Rollo May, kitaplarında bolca başka düşünürlerden, eserlerden alıntılar yapıyor. Yani tek kitabı okurken bambaşka yazarların konuya dair fikirleriyle ilgili de bilgi sahibi oluyorsunuz. Bu açıdan da kesinlikle gerek araştırmalarınız için, gerek kişisel düşünce birikiminiz için kitaplığınızda yer edinmesi gereken yazarlardan.
-----------
Bundan sonra kitaptaki sevdiğim bazı bölümlerden bahsedeceğim.
"Yirminci yüzyılın ortasındaki en büyük sorun; boşluk duygusudur." sf.18
May'e göre bunun sebebi, insanların ne hissettiklerini bile bilmiyor oluşu.
Çünkü; "Ne var ki, konuşmaya başladıktan sonra çok geçmeden ister gerçek isterse hayalini kurdukları eşlerden aslında kendi içlerindeki bir eksikliği gidermesini yahut bir boşluğu dolurmasını bekledikleri ve bu gerçekleşmediği için endişeye ya da öfkeye kapıldıkları açığa vuruluyor."
"İnsanın benden beklentilerini yansıtan bir aynalar toplamından ibaretim."
"Genelde psikoterapiye gidenler, toplum tarafından kabul gören alışılagelmiş bahane ve savunmaların işe yaramadığı kişilerdir. Sıklıkla da toplumun daha duyarlı ve yetenekli bireyleridirler. "
"Boşluk ve yalnızlık temel endişe deneyiminin iki ayrı evresidir."
"Ancak günümüzdeki farklı yalnızlık korkusunun çok daha yoğun olması ve ona karşı geliştirilen savunmaların(oyalayıcılar, sosyal etkinlikler, beğenilme) daha katı ve zorlayıcı olmalarıdır."
"Yalnız kalmanın temelinde kendimize dair farkındalığımızı yitirme endişesi vardır."
"Bir grubun içindeyken kişi, yalnızlığını geçici bir süreyle olsa da unutmuştur. Fakat bunun bedeli başlı başına bir benlik olarak varlığından vazgeçmektir. Ve onu uzun vadede yalnızlıktan yapıcı bir şekilde kurtarabilecek tek şeyi, yani kendi içsel kaynaklarını, gücünü ve yönelim duygusunu geliştirerek başkalarıyla ilişkilerini bu temeller üzerine oturtmayı reddeder...önüne sonunda daha da yalnızlaşmay mahkumdurlar... ne de olsa içi boş insanlar sevmeyi öğrenmelerini sağlayacak bir temelden mahrumdurlar."
Yaratma Cesareti, Kafese Konan Adam kitaplarını okumuştum.
Her biri farklı dönemlerde benim için şifa olmuştu. Yaratma Cesareti sanatçıların dünyasına bakış atmamızı sağlarken Kafese Konan adam, yaşanan her şeyin öznesi olamayacağımız fikrini yansıtıyor.
Kendini Arayan İnsan ise bu kez bambaşka bir dünya. Cesaret nedir? Birey olmak ne demek? Kendini gerçekleştirmek nedir? İnsanın egoları, üzütüleri, korkuları ve bunların altındaki sebepler..
Varoluşsal sancılarınız varsa sahiden her bir alanına nazikçe dokunuyor bu kitap. Ancak genel anlamıyla bahsetmek gerekirse "endişe çağı" olarak isimlendirdiğimiz günümüz devrinde; kendini tamamlamak ve içindeki boşluk ve yalnızlık duygularıyla savaşmak neyi gerektiriyor? Neyden götürüyor, bu kitabın sorusu.
Sf.9 "Böylesine parçalanmış bir dünyada içsel bütünlük nasıl sağlanabilir? Ya da: Ne geçmiş ne gelecek açısından hiçbir şeyin kesin olmadığı bir dönemde kendini gerçekleştirmeye giden o uzun gelişme sürecine nasıl girişilebilir?"
Rollo May her zamanki gibi düşüncelerini o kadar sistemli dile getirmiş, kitabın başını sonuna o kadar güzel bağlamış, uslamlamasını o kadar güzel yapmış ki; kitaptan özet halinde bahsetmek neredeyse bütün kitabı anlatmak anlamına geliyor. O yüzden sadece bu devirde; mümkünse kafanızın sakin ve rahat olduğu bir zamanda okumanızı tavsiye etmekle yetineceğim. Çevireni Kerem Işık'ı tebrik ederken bir yandan da eklemek istiyorum ki; Rollo May, kitaplarında bolca başka düşünürlerden, eserlerden alıntılar yapıyor. Yani tek kitabı okurken bambaşka yazarların konuya dair fikirleriyle ilgili de bilgi sahibi oluyorsunuz. Bu açıdan da kesinlikle gerek araştırmalarınız için, gerek kişisel düşünce birikiminiz için kitaplığınızda yer edinmesi gereken yazarlardan.
-----------
Bundan sonra kitaptaki sevdiğim bazı bölümlerden bahsedeceğim.
"Yirminci yüzyılın ortasındaki en büyük sorun; boşluk duygusudur." sf.18
May'e göre bunun sebebi, insanların ne hissettiklerini bile bilmiyor oluşu.
Çünkü; "Ne var ki, konuşmaya başladıktan sonra çok geçmeden ister gerçek isterse hayalini kurdukları eşlerden aslında kendi içlerindeki bir eksikliği gidermesini yahut bir boşluğu dolurmasını bekledikleri ve bu gerçekleşmediği için endişeye ya da öfkeye kapıldıkları açığa vuruluyor."
"İnsanın benden beklentilerini yansıtan bir aynalar toplamından ibaretim."
"Genelde psikoterapiye gidenler, toplum tarafından kabul gören alışılagelmiş bahane ve savunmaların işe yaramadığı kişilerdir. Sıklıkla da toplumun daha duyarlı ve yetenekli bireyleridirler. "
"Boşluk ve yalnızlık temel endişe deneyiminin iki ayrı evresidir."
"Ancak günümüzdeki farklı yalnızlık korkusunun çok daha yoğun olması ve ona karşı geliştirilen savunmaların(oyalayıcılar, sosyal etkinlikler, beğenilme) daha katı ve zorlayıcı olmalarıdır."
"Yalnız kalmanın temelinde kendimize dair farkındalığımızı yitirme endişesi vardır."
"Bir grubun içindeyken kişi, yalnızlığını geçici bir süreyle olsa da unutmuştur. Fakat bunun bedeli başlı başına bir benlik olarak varlığından vazgeçmektir. Ve onu uzun vadede yalnızlıktan yapıcı bir şekilde kurtarabilecek tek şeyi, yani kendi içsel kaynaklarını, gücünü ve yönelim duygusunu geliştirerek başkalarıyla ilişkilerini bu temeller üzerine oturtmayı reddeder...önüne sonunda daha da yalnızlaşmay mahkumdurlar... ne de olsa içi boş insanlar sevmeyi öğrenmelerini sağlayacak bir temelden mahrumdurlar."·
130 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.