Kitap, özellikle resim olmak üzere edebiyat müzik hatta çizgi roman gibi sanat dallarında aralarında bir çok Türk sanatçıya da yer verdiği sanatçıların yapıtları üzerine Yalın Alpay tarafından yazılmış denemelerin toplanıp tek bir bütün hale getirilmesinden oluşuyor. Roman gibi ara vermeden baştan sona lineer bir şekilde okunması yerine ara ara açılıp herhangi bir yeri okunabilecek bir tarzı var çünkü denemelerin birbirleriyle bir alakası yok hepsi dergilerden toplanılıp alınmış. Sanat üzerinde belli bir fikir sahibi olunması bekleniliyor. Eğer hiçbir şey bilmediğiniz bir konuysa yazarın yazdıklarına belli bir mana vermek zorlaşıyor ve anlamsızlaşıyor.
Resim bölümünde Picasso ve Da Vinci den başlasa da çoğunu yerli sanatçılarımız oluşturuyor. Murat Menteş gibi kendi kültürümüzün sanatçılarına da yer verilmesinin ayrıca bir değeri var. Sinema ve heykeltraşa çok yer verilmezken edebiyat ve müzik alanlarında dünyaca ünlü isimlerin eserleri ele alınıyor. Ayrıca söyleşi ve çizgi romana da yer veriliyor.
İncelemelerde titiz bir rasyonel analizin üzerine nihilist ve varoluşsal bunalımları görebileceğimiz hatta hissedebileceğimiz bir katman eklenmiş. Yani teknik detayların ve üslupun bunalımsal duygularla harmanlanıp ve bir çok disiplinlerarası bilgininde eklenmesiyle özgün denemeler ortaya çıkmış. Bakış açısının negatif olması sanatçı ruhuna yakın olmasından dolayı veya Yalın Alpay kendi duygu durumlarının bir ifade etmek için özellikle karamsar eserleri ele almasından dolayı da olabilir. Genel olarak gördüğümüz şey: sanatçının acı gerçeklerden sanatın kurtuluşuna, kurtuluşuna olmasa bile onun koruyuculuğuna sığınması. Peki hangi gerçeklik? Hani herkesin duygularına güvenerek onların ne kadar yanıltılabilir olduğunu yok sayarak bahsettiği gerçeklik mi. Tabi ki hayır. Sanatçının geniş perspektifiyle algıladığı ve kendi zihninde yarattığı gerçeklikten bahsediyorum yani sanatçının kendisinden. Sanatçı kendisinden kaçıyor esasında ve en büyük mücadelesini de kendisiyle veriyor. Sanatı da bunları farklı bir dil ile dışavuruyor ve kendisini rahatlatma aracı olarak kullanıyor. Kendine has ari gerçeklikten sanatın ve yaratıcılığın iyileştirici gücüne sığınıyor.