Zweig'dan karamsar bir mini öyküEdebiyat
Spoiler içerir. 53 sayfalık kitap incelemesini spoilersız yapabilecek kadar becerikli değilim çünkü :)
Stefan Zweig aslında oldukça sevdiğim bir yazar olmasına rağmen (özellikle Karmaşık Duygular,Mecburiyet ve Satranç kitapları ile) bu kitabı pek bana hitap etmedi. Belki şuan hayatımın epey neşeli bir döneminde olduğum belki de kitabı ayt matematik dersinde gizlice okuduğum içindir. Ancak kitabı tek bir kelimeye sığdıracak olursam,'karamsar' derdim.
Ana kahraman içinizi bayacak derecede ürkek ve anladığım kadarıyla toplumun feminenliğe atfettiği özelliklere sahip bir üniversite öğrencisi. Viyana'ya tıp eğitimi almaya geliyor ve ev arkadaşı yakışıklı,gürbüz ve oldukça 'maskülen' tipte bir hukuk öğrencisi.
Ana kahramanımızın hayatının ne kadar acınası olduğunu,kendini nelerle meşgul ettiğini ve uzun duygusal-psikolojik betimlemeleri okuyoruz bir süre. Sonra bu genç adam,ev arkadaşının sevgilisine anlamsız bir tutku duymaya başlıyor ve bir gün aralarında geçen tuhaf olaylar yüzünden,her şeyden habersiz ev arkadaşıyla görüşmemeye başlıyor. İçine kapanıyor.
Bu zamandan sonra tamamen karakterin majör depresyonuna tanıklık ediyoruz. Hayattan yavaşça soğuyor. Tam genç adamın ömrü kararmaya başlamışken bir gün,ev sahibinin on üç yaşındaki kızının,'kızıl' hastalığına tutulduğunu öğreniyor. Ve tıp öğrencisi olmanın getirdiği o yaşam meleği içgüdüleri uyanıyor. Kızın bakımını üstleniyor,kız iyileşiyor falan filan.
Tam her şey Zweig'den asla beklenmeyen bir pozitiflikle gidiyor, "Ulan bir iş var burada ama..." diyorsunuz ki,ana kahramanımızın kızıl olduğunu öğreniyoruz. Sonra trajik betimlemeler eşliğinde,son sayfada ölüyor genç adam.
Ben Zweig'ın bu kısacık öyküyü sadece hastalıklı bir oğlanın yaşamını anlatmak için yazdığına inanmıyorum. Bu kitap bana göre tamamen o depresyon evresi ve onu bitirebilecek ufacık bir kıvılcımı göstermek için yazılmış. İnsanın bakış açısının ne kadar çok şeyi değiştirebileceğini kanıtlamış.
Ancak bu kadar karamsar ve iç bayıcı olacağını bilsem okur muydum? Sanmıyorum. 
Stefan Zweig
Stefan Zweig·
114 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.