Hayatınıza küçücük de olsa dokunan insanları bilirsiniz.O insanlarla zaman daha kıymetlidir.
Peki hayatınızdan zaman çalanları bilir misiniz? Eminim ki farkında değiliz.
Eskiden bir günde alınan yollar şimdi en cok 5 saatte alınıyor. Eskiden günlerce süren işlerimiz şimdi çabucak bitiyor. Eskiden haftalarca sürülen tarlalar şimdi bir gunde sürülüyor.
Hiç düşündünüz mü iş zamanı kısaldığı halde neden bize zaman yetmiyor? Neden hayatımızdan bunca kolaylığa rağmen zevk alamıyoruz? Neden bizim bazı güzellikler için zamanımız yok?
Cevapları çok da uzaklarda değil aslında. Tüketim çılgınlığı, acelecilik, insani değerlerle yeterince ilgilenmeyişimiz.
Hatırlıyorum da küçükken arabamız olamamasına rağmen akraba eş dost ziyaretlerine daha çok giderdik.şimdi ise daha kolay olduğu halde bir telefonu bile çok görebiliyoruz.halbuki imkanlar daha kısıtlıydı.
Çocukluğumda bebeklerimizi bile kendimiz yapardık.hayal gücümüz en güzel oyuncağımızdı.elim elim öpelek oynardık mesela.beş taş,bilye,ip atlama,çelik çomak,...
Şimdilerde sokaklarda çocukları nadir görür olduk. Kızıma bakıyorum herşeyi var ama sanki birşeyler eksik. Çocuklarımızı oyuncaklara boğuyoruz ama mutlu değiller.çünkü hayal kurmalarına bile fırsat vermiyoruz.kendi dalgamızla onlarıda sürüklüyoruz.daha ilkokuldaki çocukların ellerinde cep telefonları bu beni çok düsündürüyor.şekere boğuyoruz sevgiye boğacağımız yere.bizden bir şey istediğinde nedense hiç vaktimiz olmuyor.Anne ve babamıza bile vaktim yok diyebiliyoruz.
Çalışıyoruz kazandıklarımızı harcayacak zaman bile bulamiyoruz. Yine de çalısıyoruz. Bir tatile giderken bile hep bir acelemiz var.bir an once hedefe ulaşmak.arada yolda durup harikaları seyretmiyoruz.gectiğimiz semtlerin yöresel lezzetlerine bile vakit ayırmıyoruz. Hafta sonu etkinliği diye AVM gezileri yapıyoruz saatlerce mağaza mağaza dolanıyoruz.
Anlayacağınız zamanımızı dolu dolu yaşamak varken aceleye getiriyoruz.
Geçenlerde Kayseri Sivas Caddesinde kızımla yürürken kızım bana dönüp çok üzgün bir yüz ifadesi ile " Anne bu binalarda yaşayanlar çok mutsuz olmalı. Çünkü onların inekleri yok, koyunları yok, keçileri yok, tavukları yok, arıları yok.değil mi anne" dedi.meğer ne kadar fakirlermiş bu zengin semtin büyük ve süper lüks binalarında yaşayanlar. :))
Momo bu inceliği farkettiriyor bizlere. Keyifli ve düşündürücü okumalar dilerim
29 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Momo. Nereden geldiği belli olmayan, kimsesiz, etraftakilerin hediyeleri ile hayatını sürdürebilen küçük bir kız. Küçük ama bir o kadar da büyük. İşte bu kızın sıradışı, fantastik macerasını görüyoruz bu kitapta. Momo'nun sevgili büyüklere, gençlere çok önemli mesajları var. Diyor ki; zamanınızı kim çalıyor? Ne için çalıyor? O kadar haklı bir soru ki bu.
Teknolojinin en üst seviyede olduğu bu günlerde işlerimizi en kısa sürede halledilir halde olmamıza rağmen, neden hiçbir şeye vakit yetiremiyoruz? Anneler babalar çocuklarına neden yeterince ilgi gösteremiyor? Çocuklarımızın artık ellerinde boya kalemleri, uçurtmaları yok. Sokaklarda oynanan oyunlar, çamurdan yapılan evler yok. Teknolojik aletlerin, hazır oyunların içinde hayal güçlerini yok ederek büyüyorlar. "Babalık için uçurtma almak yetmez, o uçurtmayı birlikte uçurmak gerekir" demiş Can Dündar, daha fazla çalışmak ve daha fazla kazanmak hırsı ile bunlar ve buna benzer birçok şey gün geçtikçe yok oluyor.
Zaman kavramı anlamını yitirmek üzere. Modern hayata ayak uydurma, çalışma hırsları, hayalleri önemsiz görme... Bunlar bizi biz yapan her şeyi alıyor elimizden. Yiyip, içip, çalışmak dışında hiçbir şeyi olmayan, tek aktivesi haftasonları AVM'lerde mağaza mağaza gezmek olan birer robota dönüşüyoruz. Elinizden kayıp giden zamanı ayaklarınız tutmaz hale geldiğinde geri getiremeyeceksiniz. Hislerinize, çocuklarınıza, ailenize ve tüm sevdiklerinize zaman ayırın. Dolu dolu bir ömür geçirmiş olabilmek için...
Zaman hırsızlarının ellerinden sigaraların alalım. Belki bizde kitapta ki gibi eski güzel günlere döneriz.
merhaba, mesaj atamadığım için buradan yazıyorum. bugün instagram’da sizin yorumunuzu bir fotoğrafın altında gördüm. hesap sizin mi ya da sizden izin alıp mı paylaştı bilmediğim için söylemek istedim.
Zaman tasarruf edeyim derken aslında başka şeylerden tasarruf ettiğinin farkında değildi.Yaşamlarının gittikçe daha zavallı ,daha tekdüze ve daha soğuk geçtiğini kavramak istemiyorlardı.Bu gerçeği sadece çocuklar taa yüreklerinde hissetiler.Çünkü artık kimsenin onlara ayıracak zamanı yoktu.Oysa zaman yaşamın kendisiydi.Ve yaşamın yeri yürekti.İnsanlar zamandan tasarruf ettikçe ,zaman azalıyordu.
Reklam
Kitabı şu anda okuyırum ve ortalarındayım.. Bir an kitabın tanıtım yazısına bakma ihtiyacı hissettim ve bu incelemeyi gördüm. İnceleme öyle edebi bir dille anlatılmışki kitabı okumaya/okutmaya sevkediyor insanı. Tebrikler🙋♂️🙋♂️🌼💐
Çox gözəl incələmisiniz hər kiçik detallarına qədər...
Və mənim də sevdiyim kitablardan olmuşdur məncə oxunması gərəkənlərdən .
Oxuyun və oxutdurun .