Türkçülükle Kin Arasında Sıkışmış Bir KalemEdebiyat
Türkiye’deki kavram karmaşalarının bir başka abuk örneği olan kafatasçı. Türkçülük çizgisini severim, Türk kültürünü de benzer şekilde. Türkler tarihin gördüğü önemli milletlerden biridir bence ama Nihal Atsız kafasına ulaşacak kadar da yüceltmek bana akla yatkın gelmiyor. Adamın düşünceleri öylesine uç ki, az biraz ilerleyip köşeyi dönsen karşına Hitler çıkar. Atsız'ın kafatasçı Türklük anlayışının peşine takılırsanız, dünya üzerindeki Türk sayısı Asya steplerinde yaşayan bir avuç Türk'ten öteye geçmez. Atsız ekolünü gülünç buluyorum. Akla yatkın Türklük anlayışı, Yusuf Akçura/Ziya Gökalp ekolüdür. Bilemiyorum belki daha derinlemesine bakıp anlamaya çalışmak lazım ama benim yakın olduğum ekol Ziya Gökalp ve Namık Kemal çizgisi. Çok uçlara değmeden ama omurgalı bir duruş sergileyerek yaşamak.
Atsız çok iyi bir tarihçi ama duygusal refleksleri yüzünden iniş çıkışları çok keskin. Cumhuriyetin ilk dönemleri hakkındaki o korkunç hakarete varan eleştirilerini ve Atatürk hakkındaki tutarsızlığını dikkate aldığımda, kendisine karşı yakın bir duruşum söz konusu değil. Özellikle Rıza Nur'la tanışınca, kişilere, olaylara ve ideolojilere karşı bakışında korkunç bir değişim yaşanıyor.
Z Vitamini romanında Atsız, modern tıbbı, ilaç endüstrisini ve bilimsel otoriteleri eleştiriyor. Bu bölüm, ilk bakışta “komplo teorisi” gibi görünse de, aslında dönemin bilimsel gelişmelerine karşı bir şüphecilik içeriyor. Z Vitamini, uydurma bir molekül; ama Atsız bunu kullanarak “bilim dalkavukluğu”na saldırıyor. Yani her söylenene inanan, sorgulamayan, akademik otoriteyi tanrılaştıran bir zihniyeti hedef alıyor. Ancak alt metin burada da boş değil. Atsız, Z Vitamini’ni sadece bilimsel bir alegori olarak değil, aynı zamanda İsmet İnönü döneminin “zayıf liderlik” algısına bir taşlama olarak
·
4 +1'leme
·2.222 Gösterim
3 Yorum
Eleştiriye eleştiri yapayım: Bence edebiyat yönü de eleştirilmeli. Çok iyi bir şair ancak çok kötü bir yazar. Romanlarındaki karakter gelişimi, zaman akışı, bağlayıcılık vs kötü. Romanlarında sürekli Türklüğe bağlamak istiyor ama bu esnada roman tekniğini kaçırıyor. Şiirlerinin seviyesine ulaşacak insan çok az olsa da romanları açısından aynı şeyi söyleyemem.
Tengrigen
Gönderi Sahibi
Eleştirin için teşekkürler. :) Edebiyat daha kişisel bir konu olduğu için kesin konuşamam. Herkeste bırakacağı tat farklı olacaktır. O yüzden bunu okuyucuya bırakıyorum.
Bu yorum görüntülenemiyor
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.