Emil Michel Cioran okuyanların bir çoğunun yazarın karamsarlığı seçmiş nihilist inanca sahip bir düşünür olduğunu düşünmesi beni gerçekten şaşırtıyor . söyleşilerinin çogunda bunların tam aksi ifadelerde bulunuyor. hayatı döngü içerisine hapis etmiş bir yazarda degil aksine duyguların bile zamanla eskiyecegine degişim gösterecegine inancını ifade ediyor.bir dine sahip olmadığı aşikar lakin bir yaratıcı olduğu ve ona sitem ederek onu aradığını düşünen birisi.doğum karşıtı ölüm yanlısı degil.''esas dram ölmek degil doğmaktır'' diyor kendileri.uyku sorunu yaşayan ve hiç ara vermeden düşünen bir zihnin neler yazabilecegini gösteren kişilik . kesinlikle düşüncelerini anlamak için hayatını yaşadıklarını ve ölüme giden yoldaki çektigi acıları bilmek gerek . bu denli bir düşünürün alzheimer hastalığına yakalanıp ölmeside çok hüzün verici.
kitaba gelirsek yazarın duyguların yoğunluğundan kurtulup hayatı, anlamı, dini ve insani tanımlamalarıyla düşünmeye sevk eden slogan atar gibi kaleme alınmış derlemesidir.haykırışlarına ortak olmam ona hayran olmama neden olmuştur.
-Üst üste düşüncesizlik edip kendini öldürmeyi ihmal eden kişi, kendi kendine, acıda kıdemli birinin etkisini yapar;intihardan emekli birinin etkisini. 115s.
harika bir kitabı az kelime ile çok şey anlatmayı başaran yeri geldiği zaman ise uzun ve bitmek bilmeyen haykırış dolu söylemlerini benimsemiş kişilik.
-Yazma eylemi, tanrıyla konuşmanın bir çeşididir. Emil Michel CioranBurukluk
yazım yanlışlarıma engel olamıyorum .