Akan zamana kafa tutarcasına duruyor içimdekiler, değişmedim. Ama hiçbir gecem iyi geçmiyor, bil istedim... Bize dair bir beklentin varsa şimdi, uğurla gitsin. Kendi sesine dahi küsmüş bir insanı dinleme, duyamazsın. Sevgim değil, sabrım değil, ömrüm değil ben tükendim.
Kaç dostum, yalnızlığına! Büyük adamların gürültüsünden serseme döndüğünü ve küçüklerin iğneleriyle sokulduğunu görüyorum senin.
Orman ve kaya seninle birlikte saygıyla susmayı bilirler. O sevdiğin geniş dallı ağaca benze yine; sessizce ve dinleyerek asılı durur o, denizin üstünde.
Friedrich Nietzsche
Mirko Czentovic v doktor b karakerlerini gerçekten öykünün içine öykü katarak insanın içine işliyor. depresif ruh haline baskılara katlanma mecburiyeti yüklenince anlam arayışını hiçlikte bulan yazar kendi yaşamı ve ölümünün aksine umut verici cümleler kuruyor ,
-İyilikle gülümseyebilen insanlar vardı hala.
-Birisi barışı başlatmalı, tıpkı savaşı başlattığı gibi.
-Tıpkı aşk gibi satranç için de bir eş gereklidir.
ve kitabın sonuna yaklaşınca kendini ifade edip önermesinide sunuyor ;
-sizler yeni bir gün doğumunu bekleyebilirsiniz, benim buna gücüm kalmadı...
kısa, sürükleyici ve düşünmeye sevk eden bir kitap .
Savaşın yıkıcı ve yıpratıcı gücüne gözleriyle tanık olmuş yazar.
Eşi Charlotte ve kendisinin intiharları öncesi yazdıkları mektubun son satırları ;
Bütün dostlarımı selamlarım! Hepsine uzun geceden sonra gelen tanın kızılllığını görmek nasip olsun! Ben, her zamanki sabırsızlığımla önden gidiyorum. Stefan Zweig