Şaşırtı KaçıranTasavvuf
Kitabı okurken; dünyevi sohbetlerin edildiği ortamlara ait olamama hissiyatıyla, bu hissiyatla sığınacak durağının ne olduğunu hep bilişiyle, çok sevdiği insanlardan açıklama yaptığında ne söylerse söylesin inandığı değerlerin kıymetini bulamayacağı ve anlaşılamayacağı düşüncesiyle bir şey söylemeden kendini uzaklaştırmasıyla "Fesleğen ben olabilir miyim acaba?" dedim. Belki de kendimi çok fazla bulduğum için üniversite yıllarımda hissederek okumuş bu sene ikinci okuyuşumda altını çizecek çok cümle bulmuş ve postitlerimi çeşitli sayfalara hibe etmiştim... Kim bilir.
Fesleğen ve Seyyah adının geçtiği bu kitap aşk kategorisine düşüyor bu dünyevi bir aşka yorulabilir, tasavvuf; dünyadaki aşkların ilahi aşkın bir parçası küçük bir kısmı olduğunu belirtir. Bu yüzden kategorisi ya tasavvuf ya da ilahi aşktır. Tişikkirlir.
Fesleğen her ne kadar o kendini öyle tanımlamıyor olsa da depresif bir karakter gibiydi, bana inancı olmasa umutsuzluğa her an düşüp bunalıma girebilecek bir insan profili hissi verdi. "Yarın ölecek gibi ahiret için" yaşıyor fakat "hiç ölmeyecek gibi dünya için" yaşamayı kendine hak görmüyordu; Seyyahla bu eksikliğini giderdiğini, dünyada kendine ait olduğunu hissettiği bir yer bulduğunu gördüm... Seyyah'ın kalbi. Fesleğen'in ilk sıraya koyduğu hep Rabbiydi, Rabbinden gelen ayrılığa da kavuşmaya da bir "Eyvallah" demişti. Onun sessizce gidişini çok iyi anlıyorum.
Seyyah. Fesleğen gibi hayatı ona hidayeti gösterenlerle geçmemiş, yaşamın amacını kendi arayışıyla bulmuş, her geçen gün yeni bir hatasını keşfedip onun telafisi için kendini adamış, ömür boyu öğrenci olmayı kabul etmiş umutlu ve bir o kadar pozitif bir karakterdi. Fesleğen'in şüpheli, açıklanmamış, onu bir sürü sorusuyla bırakıp gitmiş oluşunu hüzünlü bir halle değil sorularının cevabını her gün kendini O'na daha da yaklaştırarak Hak'tan almıştı.
Ve ham iken ayrılıkta Hak'la pişen bu çifte tevafukla vuslat nasip olmuştu.
Fesleğen'in babası ne güzel bir karakterdir. Rabbim herkesin hayatına yakınlık derecesi ne olursa olsun böyle öğretici, aydınlatıcı, ihtiyaç anında yol gösterici biri nasip etsin. Verdiği kıssalarla kendimi sorgulamak, eksiklerimi giderebilmek açısından günlük yaşantımda sürekli gördüğüm biriymiş gibi hissettim.
Yazar kelimeleri çok iyi kullanmış; bazı kelimeleri araştırarak karşılığını not alma gereği duydum, lügatıma yeni sesler ekledim.
Umuyorum ki bu kitap; bilip yapmadıklarımızı uygulama, Seyyah gibi hayatımıza yol gösterici beklemeden o yolu kendimiz bulabilme, Fesleğen gibi tercihlerimizi Hak uğrunda yapabilme... doğrultusunda bir ışık olur.
Sevdiğime son bir cümle söyleme fırsatım olsaydı eğer, o cümle Allah'a emanet ol olurdu zira emanetler emaneti emin olana emanettir.
·
54 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
