Mehmet Rauf'tan okuduğum ilk eserdi. Öyküleri hakkında fikrimi belirtmeden önce yazım dilene değinmeden geçemeyeceğim. Okurken dili bana hiç yabancı gelmedi ve bir süre sonra Stefan Zweig ile yazım dillerinin ne kadar benzediğini düşündüm. Tabi bu benim düşüncem benzetmeyenler de olabilir. İkisi de insan psikolojisini veya o anki ruh halini o kadar iyi betimleyip okuyucuya yansıtıyor ki bu da öykülerle daha bir yakınlık kurmanıza sebebiyet veriyor. Gayet anlaşılır ve akıcı bir dili vardı ben sevdim. Başka öykülerini de okurum.
Üç öyküden oluşan bu kitapta benim favorim kitaba da adını veren "Uzaktan" öyküsü oldu. Karakterin duygularını ifade ediş şekli çok hoşuma gitti. Konu bakımından olsun yazıldığı dönem veya günümüzde de hala aynı insan ilişkilerin toplumumuzda süregelmesi öyküleri okurken yabancılık çekmemenize, karakterin yerine çok kolayca kendinizi koyabilmenizi sağlıyor.
Tek oturuşta bitirmelik güzel öykülerden oluşuyor. Satın almış veya listesinde olan kişilerin okumasını öneririm.