Gönderi

Bir gece sabaha karşı penceremin hemen altında bir cinayet işlendi. (…) Ama geriye dönüp baktığımda beni en çok şaşırtan, cinayet işlendikten sonraki üç dakika içinde tekrar yatağa girip uykuya dalmış olmam. Sokaktaki çoğu kişi için geçerliydi bu; sadece adamın yaşayıp yaşamadığına bakmış, sonra doğrudan yatağa girmiştik. Çalışan insanlardık, bir cinayet uykumuzdan olmamıza değer miydi?
Sayfa 109·Kitabı okudu
Edebiyat
·
20 Gösterim
1 Yorum
Uzun saatler çalışıp yoksullukla mücadele etmenin insanı giderek hissizleştirmesi..
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.