“Her ailenin bir delisi vardır, bizde delilik eşit dağıtılmış”
Açıkçası 542 sayfada birbirinden önemli o kadar çok konuya dikkat çekiliyor ki nereden başlayacağımı bilemiyorum.
Kimi yerlerde 
Gabriel Garcia Marquez ‘in 
Yüzyıllık Yalnızlık eserini anımsatırken anlatılan kimi olaylar da ister istemez 
John Steinbeck ‘in 
Gazap Üzümleri ‘ni anımsamama sebep oldu. Her iki kitabı da çok beğenerek okumuştum, her iki kitap da benim için “en” güzeller arasında yer alır. Dolayısıyla 
Ruhlar Evi ‘ni de oldukça beğendim.
En çok beğendiğim noktalardan biri kadın karakterlerin ağırlıkta ve güçlü olması. Hepsine hayran olmanın yanında Clara ile gerçekten tanışabilmeyi çok istedim. ☻
Anlatıcı bazı bölümlerde Esreban iken çoğu bölümde kim bilmiyoruz, ta ki sona gelene kadar. Fakat bu durum beni hiç rahatsız etmedi. Akıcı ve oldukça anlaşılır bir üslupla yazıldığı için anlatıcının aralarda değişmesi beni yormadı. Olay örgünün bu ikiliği gerektirdiğini ve neden anlatıcının kim olduğunun başta belirtilmediğini kitap ilerledikçe anlıyoruz zaten.
Konu olarak özetlersek; toprak ağalarının (pek kıymetli burjuvalar) işçileri ezip hükümsürmeye devam edebilmek adına destekledikleri sağcılar, birkaç korkusuz işçinin çabasıyla başa gelen solcular ve bu ikisinin çekişmesi sonucu yönetime el koyan asker… Az çok neler olabileceği insanın gözünde canlanıyor. Bizim ülkemize ne yazık ki çok yabancı durumlar değil bunlar. Neyse… darbe olunca kominizmden kurtulduk sevincini yaşayan sağcılar işlerin çok da öyle olmadığını uygulanan diktatörlük ile farkediyorlar gel gör ki olan oldu, giden gitti…
-Hakkında yazmakta zorlandığım kitaplardan biri oldu Ruhlar Evi (yazmak istediğim çok şey var ama bir düzene koyamadım bir türlü) fakat daha sonra dönüp bakabilmek adına da bir şeyler yazmak istedim.-
Gabriel Garcia Marquez ‘in Yüzyıllık Yalnızlık eserini anımsatırken anlatılan kimi olaylar da ister istemez John Steinbeck ‘in Gazap Üzümleri ‘ni anımsamama sebep oldu. Her iki kitabı da çok beğenerek okumuştum, her iki kitap da benim için “en” güzeller arasında yer alır. Dolayısıyla Ruhlar Evi ‘ni de oldukça beğendim.
En çok beğendiğim noktalardan biri kadın karakterlerin ağırlıkta ve güçlü olması. Hepsine hayran olmanın yanında Clara ile gerçekten tanışabilmeyi çok istedim. ☻
Anlatıcı bazı bölümlerde Esreban iken çoğu bölümde kim bilmiyoruz, ta ki sona gelene kadar. Fakat bu durum beni hiç rahatsız etmedi. Akıcı ve oldukça anlaşılır bir üslupla yazıldığı için anlatıcının aralarda değişmesi beni yormadı. Olay örgünün bu ikiliği gerektirdiğini ve neden anlatıcının kim olduğunun başta belirtilmediğini kitap ilerledikçe anlıyoruz zaten.
Konu olarak özetlersek; toprak ağalarının (pek kıymetli burjuvalar) işçileri ezip hükümsürmeye devam edebilmek adına destekledikleri sağcılar, birkaç korkusuz işçinin çabasıyla başa gelen solcular ve bu ikisinin çekişmesi sonucu yönetime el koyan asker… Az çok neler olabileceği insanın gözünde canlanıyor. Bizim ülkemize ne yazık ki çok yabancı durumlar değil bunlar. Neyse… darbe olunca kominizmden kurtulduk sevincini yaşayan sağcılar işlerin çok da öyle olmadığını uygulanan diktatörlük ile farkediyorlar gel gör ki olan oldu, giden gitti…
-Hakkında yazmakta zorlandığım kitaplardan biri oldu Ruhlar Evi (yazmak istediğim çok şey var ama bir düzene koyamadım bir türlü) fakat daha sonra dönüp bakabilmek adına da bir şeyler yazmak istedim.-·
69 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.