Puan vermedi·228 syf.··
Beğendi
·2023 27. kitabı
·3 günde okudu
·Okunma: 02 Şubat 2023 20:15
" Cehennem, acı çektiğimiz yer değil,
acı çektiğimizi kimsenin duymadığı yerdir ."
Hayatın içinde insan olabilmek ve insan kalabilmek, farkındalığı güçlü bir bilinçtir.Olaylara nasıl tepki vereceğimiz en önemli özgürlüklerimizdendir. Çaresizlik ve korku anlarında davranışlarımız nasıl da belirler kişiliğimizi . Ama akıllara hep şu soru gelir insan ne kadar bilinir ki?
Yerin altındaki o karanlık ve soğuk hücrede Öğrenci Demirtay, Doktor, Küheylan Dayı ve Berber Kamo, Zinê Sevda ' nın on gün boyunca işkenceler içindeki sürede birbirlerine hikâyeler anlatıp umuda sığındıkları günleri okudukça , sizin de yüreğinize dokunacak .Acının olduğu yerde zaman başka türlü akıyor maalesef .Ve bu acıları bedenimizde hissetmek , aklımızda bilmekten çok daha başka oluyor. Çektiğimiz acıları kimselerin duymaması acımızı daha da derinleştiriyor.
Karakterlerin mücadele ve direnişlerini okudukça 12 Eylül ' ün o hüzünlü atmosferini yaşadım .
İstanbul ' un iki farklı yüzünü ele alır yazar: iyiliği anlatırken kötülüğü, yer altını anlatırken yer üstünü, mutluluğu anlatırken mutsuzluğu, zamanı anlatırken zamansızlığı, yaşamı anlatırken ölümü de anlatmıştır. Umutlarının içinde aşkı da güzel ifade eder.
Burhan sönmez'in sisler içinde yarattığı , pus dağıldıkça çoğalan renkleriyle, surları, kuleleri, kubbeleriyle istanbul'da geçen romanı. Keyifli okumalar .
Kitaptan Alıntı:
"insan ne kadar bilinir ki, doktor? sen vücutlarını yarıp kalbini, ciğerini gördüğün hastalarını bilebildin mi? kuş sadece kuştur, çoğalır ve uçar. ağaç sadece yeşillenir ve meyve verir. insan başkadır."
...kenti kent yapan insanın bakışıydı. Kötü bakanlar kenti kötüleştirir , güzel bakanlar onu güzelleştirirdi . Kentin değişmesi ve güzelleşmesi, insanın değişip güzelleşmesine bağlıydı.
··
794 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Madalyonun arka yüzü ile ön yüzü gibi; İstanbul İstanbul ..
İki İstanbul .. Hem yeraltı labirentlerinin çıkmazları, hem yerüstü şehir, insan, İnsanın zaman ve mekânda yolcuğu..
Kalbe dokunan Küçük hikayeler kesintisiz, merak ve ilgi ile okuma isteği..
Hem dönem romanı; dönemin acı ve ızdıraplarını anlatırken aslında en eski insanlardan günümüze insan ruhunda değişen bir şey olmadığı..
Kitap ile tanışmama vesile olduğun için, şevk verdiğin için teşekkür ederim.
Kimilerine acıdan başka öğretmen gerekmezdi.*
*Tanımak ile bilmek arasındaki kalın surları aşmak zaman isterdi, anlık iş değildi. Aynı surlar hem kentte, hem de insanda vardı. Kentin derinleri karanlıksa, insanın derinleri de karanlıktı. Nemli ve soğuktu.
Kimse içindeki karanlığa inmek, kendisiyle orada yüzleşmek istemezdi. ..Kimilerine acıdan başka öğretmen gerekmezdi. Ne üç gün ne de üç kuşak, ..
üç derin yara yetmişti...
** Kendi kalbinizde bir yılan taşıdığınızı görmezsiniz
..insanın gündüz yüzüne güler, gece kapısına kesik tavuk bacağı asarsınız. Kusurlarınızı kabul ettiğiniz görülmemiştir, özür dilemeyi bilmezsiniz. Kendi yakınlarınıza tecavüz eder, sonra namus için adam öldürürsünüz.
Tanrının adı daima dilinizdedir. Çok iyi ağlarsınız. Ağıt dinleyip eski günleri hayal edersiniz. Dünya yansa umurunuzda değil, yeter ki evinizin duvarından bir taş eksilmesin. Kötülüğün dışarıdan geldiğine inanırsınız. Kötülüğün kaynağı ya komşunuz ya da köye gelen yabancılardır. Kendi kalbinizde bir yılan taşıdığınızı görmezsiniz.
**Umut afyondur!
Ya yoksuluz ya mutsuz, çoğu zaman ikisi birden.
Bize umut telkin ederler. Umut sayesinde kötülüğe katlanırız. Ama bugün bizim değilse, yarının garantisi ne? Umut vaizlerin, politikacıların, zenginlerin yalanıdır. Bizi sözcüklerle kandırır, gerçeğin üzerini örterler.
Birlikte nice güzel kitaplar okumak dileğimle.. Z.K
🌅🌈
Z.K
🌅🌈Z.K
Gönderi Sahibi
Çok teşekkür ederim can değerli yorumun için 🙏 Acılar içinde umudunu kaybetmeyenler ne kadar güçlü insanlardır aslında kimse bilmez ve hissetmez .Saf kötülüğün çokça nefes aldığı dünyada insan kalabilmek, insan üstü bir şeydir aslında.