Gogol'ün Paltosundan ÇıkmakHikaye-Öykü
Gogol okumaya, "Ölü Canlar" ile başlamıştım. Kötü bir seçim olduğunu şimdi fark ediyorum. Belki ileride o kitabı tekrar okurum. Ama şu anki bilincimle değerlendirecek olursam 
Ölü Canlar kitabını beğenmediğimi biliyorum. Bu çeviri ile veya o zamanki bilincimle ilgili olabilir. Asıl incelememe dönecek olursam; benim gibi yanlış bir seçimle başladığını düşünenler daha fazla düşünmeyip 
Mayıs Gecesi kitabını okuyabilirler.
Naçizane şu izlenime kapıldım: Gogol, roman değil de hikaye yazarı olarak çok değerli. Daha önce okuduğum öykülerinden de 
Palto bir şaheserdir. 
Fyodor Dostoyevski "hepimiz Gogol'ün Paltosundan çıktık." demekle bu hakkı teslim etmiştir.
Ben bu incelemeyi şimdilik genel bir Gogol İncelemesi (daha doğrusu izlenimi) olarak buraya bırakıyorum. Yeterince fazla eserini okumadım. Bunda ilk okumamın etkisi o kadar büyük ki, sanırım 
Burun öyküsünü beğenmeyişim bile bundan olabilir. 
Bir Delinin Hatıra Defteri eserine ise biraz daha olumlu bakmıştım. Sonra Palto geldi, hikâyeyi sevdim ve açıkçası Gogol kafamı karıştırdı. Ben de uzun bir süre Gogol okumayı erteledim. Bütün bu okuma serüvenimi bu kadar uzun anlattım ki, benim gibi erteleyenler, neredeyse hikâyenin kendisi kadar uzun bu incelememi okuyacak kadar sabırlıysalar, Mayıs Gecesini zaten okusunlar.
Tam anlamıyla akıp giden, sürükleyen, duygulandıran, düşündüren bir "uzun hikâye"dir.
Gogol hep böyle mi yazmalıydı, bilemiyorum. Biraz da ileride fikrimin değişip değişmeyeceğini görmek için bunları yazıyorum. Herkese keyifli okumalar...
Ölü Canlar kitabını beğenmediğimi biliyorum. Bu çeviri ile veya o zamanki bilincimle ilgili olabilir. Asıl incelememe dönecek olursam; benim gibi yanlış bir seçimle başladığını düşünenler daha fazla düşünmeyip Mayıs Gecesi kitabını okuyabilirler.
Naçizane şu izlenime kapıldım: Gogol, roman değil de hikaye yazarı olarak çok değerli. Daha önce okuduğum öykülerinden de Palto bir şaheserdir. Fyodor Dostoyevski "hepimiz Gogol'ün Paltosundan çıktık." demekle bu hakkı teslim etmiştir.
Ben bu incelemeyi şimdilik genel bir Gogol İncelemesi (daha doğrusu izlenimi) olarak buraya bırakıyorum. Yeterince fazla eserini okumadım. Bunda ilk okumamın etkisi o kadar büyük ki, sanırım Burun öyküsünü beğenmeyişim bile bundan olabilir. Bir Delinin Hatıra Defteri eserine ise biraz daha olumlu bakmıştım. Sonra Palto geldi, hikâyeyi sevdim ve açıkçası Gogol kafamı karıştırdı. Ben de uzun bir süre Gogol okumayı erteledim. Bütün bu okuma serüvenimi bu kadar uzun anlattım ki, benim gibi erteleyenler, neredeyse hikâyenin kendisi kadar uzun bu incelememi okuyacak kadar sabırlıysalar, Mayıs Gecesini zaten okusunlar.
Tam anlamıyla akıp giden, sürükleyen, duygulandıran, düşündüren bir "uzun hikâye"dir.
Gogol hep böyle mi yazmalıydı, bilemiyorum. Biraz da ileride fikrimin değişip değişmeyeceğini görmek için bunları yazıyorum. Herkese keyifli okumalar...··
134 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.